Mijn moeder haar vriend

Lieve anoniem, Dankjewel voor je berichtje op ons forum. Om te beginnen wil ik zeggen dat ik het super knap van je vindt dat je hier hebt verteld waar je mee zit, dat kan inderdaad ook best een moeilijke keuze zijn soms.. Ten tweede wil ik zeggen dat je zeker niet overdrijft, wat je voelt is heel normaal en het is juist heel goed dat je dit uitspreekt :) Wat fijn om te horen dat de band tussen jou papa en mama wel altijd goed is geweest sinds dat ze gescheiden zijn toen jij klein was. Ik kan mezelf goed voorstellen dat het nu vreemd voelt om ineens een nieuwe vriend van je moeder in huis te hebben wonen. Misschien helpt het jou als ik eventjes kort iets over mezelf vertel, dat lijkt namelijk in sommige dingetjes wel op jouw verhaal. Mijn ouders zijn uit elkaar gegaan toen ik net geboren was, alweer 21 jaar geleden. Toen ik 6 jaar was kreeg mijn moeder ook een nieuwe vriend. Wat vond ik dat wennen in het begin zeg, ik moest ineens mijn moeder gaan delen en aan het idee wennen dat er ineens een man bij ons woonde. Gelukkig is dat allemaal goed gekomen uiteindelijk. Dit komt doordat mijn stiefvader mij alle ruimte heeft gegeven en dat mijn moeder mij het gevoel gaf dat ik voor haar toch op nummer 1. bleef staan. Als het contact met jouw moeder goed is dan kan je misschien eens proberen om tegen haar te zeggen dat je het best wel wennen vindt allemaal. Dat is natuurlijk makkelijker gezegd dat gedaan want ik kan me voorstellen dat dat best lastig is. Wat je ook kan doen is het in een brief schrijven aan je moeder, dan kan ze die rustig lezen en er vervolgens met jou over praten. Ik zou proberen om te vertellen wat je voelt en wat je fijn zou vinden als je moeder voor jou zou doen in deze situatie. Ik denk dat jouw moeder dat best wel kan begrijpen, en dat ze dan bereid is om samen met jou te gaan kijken naar een manier waarop de situatie voor jou prettiger voelt. Ik hoop dat je iets met mijn tips kan, heel veel succes! Als je nog vragen hebt of als je graag eventjes wilt laten weten hoe het is gegaan dan mag dat hier natuurlijk altijd :) Liefs, Nina

Heel dapper dat je hier je verhaal komt doen. Ik denk zeker niet dat dit een fout is. Je bent hier veilig en altijd welkom. Dat is erg moeilijk en vervelend. Ten eerste, twijfel niet teveel aan jezelf. Al is er niet perse iets mis met je moeders vriend, er is wel iets mis omdat jij je niet veilig voelt. Ik denk dat het heel belangrijk is dat je het hier met je moeder over hebt, maar ik snap dat dat lastig is. Sowieso lijkt het me een goed idee om hierover te praten met iemand anders, een neutraal iemand die er gewoon voor jou is. Een vriend(in) of iemand op school, zoals de vertrouwenspersoon. Er is niks raars aan om met zo iemand te praten en je stelt je zeker niet aan. Als jij je er niet goed over voelt is dat genoeg reden om het door te spreken. Door op deze manier met iemand anders er over te praten krijg jij een stukje steun en veiligheid, maar zo kan jij ook uitzoeken wat er allemaal aan de hand is en hoe dat voor jou precies vervelend is. Hierna is het misschien makkelijker om het ook met je moeder te bespreken. Initieer dit gesprek op een manier waarbij jij je veilig voelt. Ik zou bijvoorbeeld een brief schrijven, je hebt dan meer tijd om te formuleren wat je bedoelt en je kan niet onderbroken worden (bovendien hoef je er niet bij te zijn als ze het leest). Bespreek dit probleem en zorg dat je er niet alleen voor staat. Veel sterkte!

Beste anoniem, Wat goed van je dat je hier een berichtje hebt achtergelaten. Dat is een best moeilijke stap natuurlijk, maar het is heel dapper van je om hier advies te vragen. Ik begrijp heel goed wat je schrijft en ik herken de situatie zelf ook. Mijn ouders hebben na de scheiding ook nog goed contact gehouden. Ik vind het soms ook erg moeilijk met de nieuwe vriend van mijn moeder, ondanks dat hij er nu al ongeveer 5 jaar is, het ging mij gewoon allemaal te snel en ik kreeg geen tijd om eerst aan hem te wennen, hij kwam namelijk al heel snel bij ons wonen. Als ik jou was, dan zou ik een brief aan jouw moeder schrijven. Volgensmij is het voor jou even best moeilijk om er over tegen jouw moeder te praten, daarom is een brief denk ik een goede oplossing. Ik zou in die brief vertellen dat jij het contact tussen jouw ouders erg goed vindt, maar dat jij de vriend van jouw moeder nog best moeilijk vindt. Schrijf alles in die brief op wat je belangrijk vindt en geef deze aan jouw moeder. Op deze manier hoef je er niet over te beginnen in een gesprek en dat kan erg prettig zijn, terwijl jouw moeder dan toch kan lezen hoe jij je voelt. Heel veel succes! Groetjes, Aron

Hartelijk dank voor de tipjes ! Ik zal jullie advies aannemen en een brief schrijven...dat lijkt me togwel het beste om te doen ! Nogmaals hartelijk dank , het is heel erg fijn om te weten dat er togwel mensen zijn die gevn om elkaars situatie !!