Logo Villa pinedo small

Vader wil geen weekend ruilen

anoniem, 15 jaar

Mijn ouders
Hallo, mijn ouders zijn al heel mijn leven uit elkaar. Ik woon bij mijn moeder en ga om het weekend naar mijn vader. Mijn vader is een (geen officiële diagnose) verborgen narcist, wat het soms moeilijk maakt om met hem om te gaan. Ik heb steeds vaker afspraken in het weekend dat ik bij mijn vader ben, waardoor ik soms niet kan komen. Dat betekend dat ik hem dan soms meer dan een maand niet zie. Ik vroeg daarom of hij soms weekend wilde ruilen, waarop hij stug nee beantwoordden, omdat zijn vriendin dan zonder haar kinderen langskomt. Nu voel ik me daarom best wel vervelend over, want nu lijkt het net alsof hij zijn vriendin over mij kiest. Ik heb dit ook tegen hem gezegd, maar hij deed net alsof ik alles verzon en verkeerd had begrepen. Na dit hele gedoe voelt het ongemakkelijk als ik bij hem ben en is het niet meer zo gezellig als hiervoor, wat moet ik doen???
OF

Reacties (2)

Didi

21 jaar

ongeveer 3 jaar geleden

Hoi Anoniem,  Super goed van je dat je je vraag hier op het forum van Villa Pinedo hebt gesteld en je verhaal daarbij deelt.  Ik kan me voorstellen dat de situatie waarin jij nu zit erg vervelend kan zijn. Ik begrijp heel goed dat je het niet leuk vindt om je vader soms wel een maand niet te zien. Goed dat je een mogelijke oplossing hiervoor hebt bedacht, maar jammer dat je vader hier niet in mee wil gaan. Twee dingen komen in mij op, een daarvan is mijn vraag hoe goed je hebt uitgelegd aan je vader waarom jij graag af en toe een weekend zou willen ruilen? Misschien wanneer je zou vertellen dat je het vervelend vindt dat je hem anders zo lang niet ziet en hem dan mist hij het dan beter zou begrijpen. Ook kan het misschien helpend zijn om al ver van te voren te bekijken welk weekend je zou willen ruilen, zodat je vader daar rekening mee kan houden en eventueel met zijn vriendin iets anders kan afspreken. Ik weet niet hoe jullie gesprek is gegaan en of ik nu dingen adviseer die je zelf al hebt geprobeerd, maar misschien heb je hier iets aan.  Ik weet ook niet hoever jouw ouders uit elkaar wonen, maar misschien zou je af en toe bijvoorbeeld één dag in het weekend dat je afspraken bij je moeder hebt kunnen gaan, zodat je hem wel ziet maar ook naar die afspraken kan gaan? Ik kan me voorstellen dat het heel naar voelt om het gevoel te hebben dat je vader zijn vriendin boven jou kiest. Heel goed en knap van je dat je dit hebt aangeven bij je vader! Vervelend dat je niet de reactie kreeg waarop je gehoopt had. Als je nu zo terug kijkt op die situatie en op de dingen die jullie tegen elkaar hebben gezegd, is voor jou dan alles uitgesproken of zou je het fijn vinden het er nog een keer met hem over te hebben? Misschien kan het voor jullie beide helpend en fijn zijn om nog eens te praten samen en het over alle bovenstaande dingen te hebben. Probeer hierbij aan te geven wat jij hierbij voelt en graag zou willen en ook waarom. Zolang je vanuit je eigen gevoel en behoefte praat kan je eigenlijk nooit iets verkeerds zeggen, dus wees daar niet bang voor. Als praten lastig is voor je kan het misschien fijn zijn om met iemand die je vertrouwd samen het gesprek aan te gaan of het voor je vader op te schrijven.  Mijn ervaring is dat het uitpraten en spreken echt helpt en ervoor zorgt dat die ongemakkelijke sfeer waar jij het over hebt minder wordt of zelfs verdwijnt. Als ik jou berichtje zo lees lijkt het alsof het nog niet voldoende is uitgesproken en er dus nog dingen ‘in de lucht hangen’ wat het ongemakkelijk en minder gezellig kan maken.  Ik hoop dat je hiermee verder kan. Een dikke knuffel voor jou! Veel liefs, Didi 

0

Robin

23 jaar

ongeveer 3 jaar geleden

Hee anoniem, wat vervelend dat je hier niet over kan praten met je vader! Want dat is wat ik kan opmaken uit je vraag? Dat lijkt me lastig, want het bespreekbaar maken zelf kan al spannend en een grote stap zijn. Dan hoop je daar natuurlijk begrip voor te krijgen, vooral als je ook meedenkt over een oplossing. Ik herken me wel in jouw vraag. Toen mijn vader een nieuw gezin stichtte kon ik niet altijd spontaan langskomen omdat ze dan al plannen hadden 'met het gezin'. Auw. Dat deed soms best pijn. Als kind uit het eerdere gezin voel je je niet welkom en een beetje aan de kant gezet. Herken je dat gevoel? Weet dat je niet enige bent! Ik wist dat dit waarschijnlijk niet echt zou veranderen als ik het zou aangeven bij m'n vader, dus liet ik het altijd maar voor wat het was. Maar frustrerend was het af en toe wel en ik vond het dan altijd heel prettig om dit even bij iemand te ventileren. Wat zou jou kunnen helpen? En hoe denkt je moeder er eigenlijk over? Succes ❤️

0

📝 Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter