Nieuwe vriend moeder

Lieve Sara, Wat dapper dat je je vraag hier op het forum hebt durven delen. Ik kan mij enorm veel vinden in wat jij verteld, en ik vind het enorm verdrietig dat jij dit helaas ook mee moet maken. Toen ik 9 was gingen mijn ouders scheiden en had mijn vader al snel een nieuwe vriendin, dit is uiteindelijk mijn stiefmoeder geworden en zijn ze getrouwd. Mijn moeder is een lange tijd alleen geweest, maar sinds 6 jaar heeft zij ook een vriend en zijn ze ook getrouwd, wat hem dus mijn stiefvader maakt. In het begin vond ik het erg leuk en kon ik het goed met hem vinden, maar nu sinds 3 jaar heb ik enorm veel moeite met zijn aanwezigheid. Je verteld dat je veel ruzie maakt met je moeder en dat je het gevoel hebt dat jullie band is verslechterd door hem. voor mij was dit hetzelfde verhaal. Ik heb zo vaak discussies of ruzies met mijn moeder gehad om te proberen duidelijk te maken dat ik mij niet meer fijn voel thuis. Ik vroeg mij af wat het maakt dat jij de vriend van je moeder niet leuk vind. Is hij misschien gemeen tegen jou, zegt die gekke dingen of is het vanuit jezelf dat je hem liever niet in huis hebt? Ik denk dat de oorzaak van onze moeite naar een stiefouder vaak ook kan helpen in het zoeken naar een oplossing die werkt voor jou. Bij mij was het het geval dat er gemene dingen werden gezegd of dat ik soms volledig werd genegeerd. Dit kropte ik eigenlijk altijd op tot de emmer eens in de zoveel tijd overliep, waardoor ik ruzie kreeg met mijn moeder. Hier heb ik van geleerd dat je echt je gevoelens moet uiten naar de persoon waar je problemen mee hebt, of iemand die er dichtbij staat, hoe moeilijk dit ook kan zijn. Dit heb ik ook gedaan bij mijn stiefvader. Het was een heel moeilijk gesprek maar uiteindelijk heeft het wel duidelijk gemaakt dat dit voor mij zo niet verder kon, waardoor uiteindelijk ook veranderingen kwamen in huis. Nu kan ik mij voorstellen dat je moeder het misschien niet wilt horen, bij mijn moeder was dit in ieder geval wel een lange tijd zo. Wat ik heb gedaan om het door te laten dringen is een brief schrijven aan mijn moeder. Hierin kon ik alles kwijt wat ik wou zeggen, zonder het daadwerkelijk face to face te moeten zeggen. Mijn moeder zag hieraan dat het serieus was en luisterde eindelijk naar wat ik te zeggen had. Is dit misschien iets wat jij ook zou kunnen proberen? Het kan erg lastig zijn, maar lucht achteraf ook zoveel op. Ook kan je proberen de vriend van je moeder iets beter te leren kennen. Probeer dit stap voor stap. begin met een gesprekje aanknopen in de woonkamer. dat kan over van alles. Hier kan hij dan op ingaan en een gezellig gesprek voeren, maar het kan natuurlijk ook zijn dat die dit afwimpelt. In dit geval weet jij in ieder geval van jezelf dat jij je best hebt gedaan om het te laten werken en dat het niet aan jou ligt. communicatie moet van 2 kanten komen. Ik hoop dat je iets aan mijn berichtje hebt gehad, en ik hoop dat het uiteindelijk allemaal goedkomt voor jou, ik gun het je enorm! Wist je dat je bij villa pinedo ook een buddy kan aanvragen? dit is iemand die ook gescheiden ouders heeft en in een vergelijkbare situatie heeft gezeten als jij. je kan met elkaar over van alles kletsen. Mocht je dit willen kan je je hier altijd voor opgeven, mijn deurtje staat voor je open! Veel liefs van Quinty

Hi Sara, Wat een lastige situatie dat jouw band met je moeder hierdoor minder wordt. Wel heel goed van jou dat je zelf hulp zoekt over wat je in deze situatie kan doen! Ik herken de situatie goed. Mijn vader woont ook in het buitenland waardoor ik hem weinig zie. Ik woon bij mijn moeder met wie ik een hele goede band heb. Op dit moment heeft zij geen vriend, maar toen ze die wel had, had ik steeds veel ruzie met mijn moeder. Ik vond het heel lastig om een nieuwe person binnen te laten in ons leven en ik vond vaak dat mijn moeder anders was met haar vriend erbij. Daar had ik veel moeite mee, want ik wilde niet dat onze band ging veranderen. Zijn het steeds dezelfde dingen waar jullie ruzie over hebben? Is er iets specifieks wat jij lastig vindt, of is het vooral dat je niet meer alleen met je moeder bent? Dit soort vragen hielpen mij om te begrijpen wat ik precies lastig vond in die situatie. Voor mij was het bijvoorbeeld dat ik vond dat mijn moeder iemand beters verdiend heeft dan die vriend. Als je weet wat je moeilijk vindt, kan je dat misschien met je moeder bespreken. Zelf zou ik vertellen dat ik het zo zonde vind om zoveel ruzie met haar te maken en wat ik precies lastig vind aan het feit dat ze nu een vriend heeft. Misschien kunnen jullie afspreken hoe jullie het samen kunnen aanpakken, zodat jij en je moeder beide zich goed voelen. Ik denk dat het ook heel belangrijk is om weer goede momenten met je moeder te hebben zodat jullie jullie band weer kunnen versterken. Bijvoorbeeld, spreek een dag af wanneer jullie iets met z’n tweeën gaan doen wat jullie allebei leuk vinden. Zo’n dag gaf mij altijd een gevoel dat de band met mijn moeder sterk genoeg is om de situatie te verbeteren. Heel veel succes hiermee! Liefs, Rugilė

Hee Sara, Dankjewel voor het delen van jouw verhaal. Je vertelt dat je moeder een nieuwe vriend heeft, dat je vaak ruzie met haar hebt over hem en dat jullie sterke band nu een beetje weg is. Bij ons thuis was mijn broertje echt een vaderskindje en ik een moederskindje. Mijn moeder en ik deden veel samen en hadden een hele hechte band. Toen zij een nieuwe vriend kreeg, ging er ineens veel aandacht van haar naar hem. Ik vroeg aan mijn moeder of we nog dingen samen konden blijven doen, zonder hem. Mijn moeder deed dat door af en toe dagjes weg te gaan met mij en soms mijn broertje erbij. Als ik daar aan terug denk, ging het mij meer om de kleine dingen als samen eten, samen de hond uitlaten of samen tv kijken. Omdat haar vriend vaak bij ons was en wij later bij hem gingen wonen, was hij daar altijd bij. Daarnaast kon ik het niet goed met hem vinden. Daar kreeg ik ruzie over met mijn moeder en zij vond dat ik me moest aanpassen. Voor mijn gevoel nam mijn stiefvader mijn plekje in. Het leek alsof ik ineens niet meer belangrijk was voor mijn moeder. Ook al heb ik nog contact met haar, het voelt alsof ik haar ben kwijt geraakt. Is dat herkenbaar of voelt het voor jou anders? Wat is voor jou het moeilijkst aan de situatie? Quinty en Rugilė hebben al tips gegeven voor het zoeken naar een oplossing. Bij mij thuis is het niet gelukt om een oplossing te vinden. Elke moeder is anders, dus ik hoop heel erg dat jij met jouw moeder en haar vriend wel een oplossing kunt vinden. Als dat niet zo is, heb je misschien wat aan mijn ervaring in hoe ik ermee omging. Ik heb me altijd erg alleen gevoeld en ik denk dat het een groot verschil kan maken als je iemand hebt om erover te kunnen praten. Ik had een vriendin die ook gescheiden ouders had en met haar kon ik goed praten. Dat was heel fijn, maar ik denk dat het nog beter was geweest als er iemand voor mij was geweest die wat ouder was. Heb jij iemand om mee te praten over de scheiding? Een buurvrouw, familielid of misschien een fijne docent op school? Praten kan erg opluchten! Als ik niemand heb om mee te praten en mijn hoofd vol zit met allerlei gedachtes, schrijf ik het wel eens van me af. Niet voor iedereen werkt dat maar voor sommigen wel. Misschien ook voor jou? Ik ben nu 10 jaar verder en mijn band met mijn moeder is helaas nog niet beter geworden. Ik heb wel hulp gezocht en binnenkort gaat iemand mij helpen om met mijn moeder te praten. Ik hoop dat ze dan kan luisteren naar hoe het voor mij voelt en wat mijn behoeftes zijn. Als ze dat kan, denk ik dat onze band weer een beetje hersteld kan worden. Ken jij iemand die jou kan helpen als jij er samen met je moeder niet uitkomt? Mijn laatste tip is: blijf luisteren naar jouw gevoel, je gevoel vertelt je veel. Zorg goed voor jezelf en zoek hulp als je dat nodig hebt. Lieve Sara, heel veel succes. Je mag altijd nog een bericht op het forum plaatsen en als je wat langer wil kletsen kun je je ook aanmelden om te chatten met een buddy. Je hoeft het niet alleen te doen! Liefs, Bente