Mijn vader cijfert mij weg

Lieve Mees, Dat klinkt erg vervelend! Ik snap dat dit jou een rotgevoel geeft. Ik heb dat gevoel zelf vroeger ook wel eens gehad en dat was niet leuk. Wat mij heeft geholpen is om een keer met mijn vader te praten en te vertellen dat ik me soms niet gezien voelde. Ik vroeg hem toen of we soms samen iets leuks konden doen, zo had ik dan even alle aandacht van mijn vader voor een dagje. Dat hielp goed en we zijn toen vaker samen dingen gaan doen! Bijvoorbeeld wat drinken op een terras of samen wandelen en kletsen. Misschien kun je ook zoiets voorstellen aan je vader? Het is belangrijk dat je je gevoel hierover niet wegstopt. Wist je ook dat je bij Villa Pinedo met een buddy kan chatten? Als je ergens mee zit kun je dan bij je buddy even je verhaal kwijt en er samen over praten. Misschien is dat iets voor je? Je bent altijd welkom om je aan te melden en het te proberen! Voor nu, heel veel succes Mees! Groetjes Demi

Hi Mees, Wat fijn dat je de weg naar het forum gevonden hebt en wat knap dat je deelt wat je lastig vindt. Ik lees dat je het vervelend vindt dat je vader je wegcijfert. Ik kan mij voorstellen dat dat iets is wat heel vervelend is en wat jou niet fijn laat voelen. Zou je misschien wat meer kunnen vertellen over hoe je vader dat doet? Als ik het gevoel had dat een van mijn ouders mij wegcijferde probeerde ik dit altijd tegen ze te zeggen, ook al vond ik dit heel lastig. Ik schreef het dan voor mijzelf op in een schriftje, zo kon ik het makkelijker tegen mijn ouders vertellen. Lijkt jou dit iets om ook te gaan proberen? Naast het Forum hebben we bij Villa Pinedo ook buddy's waarmee je kan praten in de chat, zo kun je altijd over dingen praten die je lastig vindt, dingen die er gebeuren vertellen of je gevoel uiten. Als je dat fijn lijkt dan kun je je aanmelden via deze link: Ik hoop dat ik je met mijn berichtje op weg heb geholpen. Super dat je de stap hebt gezet om een berichtje te plaatsen. Als je nog vragen hebt dan mag je ze altijd stellen en wil ik ze graag beantwoorden. Liefs Carmen

Hey Mees, Wat knap dat je naar dit forum bent gekomen om je verhaal te delen. Wat rot voor je zeg, dat je het gevoel hebt dat je vader je wegcijfert. Ik kan me voorstellen dat het helemaal niet fijn voor je is dat je vader dat doet. Ik kan me best wel vinden in jou situatie. Mijn vader heeft mij namelijk heel lang genegeerd; hij deed alsof ik niet bestond. Hierdoor had ik het gevoel dat hij mij niet belangrijk vond. Ik voelde me daarom vaak verdrietig en afgewezen. Hoe merk jij dat je vader je wegcijfert? En hoe voel je je daardoor? Heb jij het er wel eens met je vader over gehad? Ik zelf vond dat altijd heel lastig. Daarom besloot ik een brief naar hem te schrijven waarin ik mijn gevoelens deelde. Misschien zou dit ook voor jou kunnen helpen (als het er over te beginnen in een gesprek een lastig is). Weet dat je het meer dan waard bent om de liefde van mensen om je heen te ontvangen en dat het nooit jou schuld is als je merkt dat je vader je wegcijfert! Stel dat je hier verder over wilt praten mag je altijd weer een bericht achterlaten op dit forum! Als je hier 1-op-1 over wilt praten, kun je ook een buddy aanvragen. Die kan met jou kletsen over bijvoorbeeld dit soort onderwerpen. Meer informatie vind je hierover op via deze link: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/?gclid=Cj0KCQjw37iTBhCWARIsACBt1IzZVtwdI_VhP6OYsOJpNYuebO1kwnkouutkIGfmgmRQLuzvNuj3kfIaAtOREALw_wcB Ik wens je veel liefs en succes toe. Groetjes, Naomi