Instorten

Hi anoniem, Wat een heftig allemaal! Ik snap dat je het lastig vindt om weer naar school te gaan. Mijn tip is om aan de docent te vragen of je mag vertellen wat je dwars zit, zo weten je klasgenoten in wat voor een situatie jij je bevindt en kunnen ze er rekening mee houden. Als je het eng vindt om te vertellen is mijn tip om voordat je weer naar school gaat een mail te sturen naar je mentor om te vragen of hij/zij je klasgenoten erover wil informeren. Zo weten je klasgenoten wat er aan de hand is als je weer op school komt. Sterkte en succes!

Hoi Anoniem, Allereerst: ik vind het ontzettend dapper dat je dit verhaal hier hebt geplaatst :-)! Ik vind het heel naar voor je dat je je door alle gebeurtenissen niet fijn voelt; dat gun ik je niet. Uit eigen ervaring weet ik ook dat een scheiding heel hectisch is en dat het nog meer kan zijn als je een van je ouders niet (zo vaak) spreekt. Ik vind het heel goed dat je je vader een email hebt gestuurd en zo eerlijk naar hem bent geweest. Ondanks dat het heel moeilijk is, heb je hierin wel een grens voor jezelf gesteld. Heb je wel eens met mensen die dicht om je heen staan gesproken over de scheiding en de situatie nu (vrienden/vriendinnen)? Het kan namelijk wel helpen om er met hen over te hebben, ondanks dat het héél eng kan zijn (weet ik uit eigen ervaring). Dat je op ziet tegen het naar school gaan kan ik me ook goed voorstellen. Een tip vanuit mij is om een beeld te krijgen voor welke reacties je bang bent. Als je een beter beeld hebt van situaties waarin jij bang bent op school in te storten, kun je het misschien vooraf proberen te relativeren of er in ieder geval bij stilstaan (dat helpt meestal sowieso al :-)). Is het verder een idee om contact op te nemen met iemand op school (docent/vertrouwenspersoon/medeleerling) die je vertrouwt? Als je het er met hem/haar over hebt dan is er in ieder geval iemand die alvast weet over hoe het nu gaat en kan hij/zij hier rekening mee houden als dat nodig is. Het is namelijk niet meteen zo dat je automatisch instort als je op school komt. Waarom? Het feit dat je nog steeds zo’n helder verhaal over de afgelopen tijd kan beschrijven geeft alleen maar aan hoe sterk je bent! En ondanks dat je het nu misschien niet altijd even zo ziet: achter de wolken schijnt de zon. Dat lijkt makkelijker gezegd dan gedaan, maar het is echt waar :-). Mocht je nog meer over de situatie vroeger en nu kwijt willen, je weet ons te vinden ;-) Heel veel succes en sterkte, you can do it! Beau

Wat een verdrietig verhaal. Je hebt er niets over geschreven en als je daar geen behoefte aan hebt hoeft dat natuurlijk ook niet. Maar ik vroeg me af of je het hebt aangedurfd je vader te vragen wat hij voor jou voelt en of hij jou mist? Zelf heb ik gezien en ook ervaren hoe (groot-)ouders lijden onder het verbroken contact met hun (klein-)kind waar ze diep in hun hart zielsveel van houden en tegelijkertijd niet in staat / bij machte zijn om het contact te herstellen. Ik wens je veel wijsheid en geluk toe!