Ik wil het niet

Beste Siebe, Ik heb zelf ook in deze situatie gezeten, mijn ouders hebben een aantal jaren bijna elke dag ruzie gehad, meestal over hele onbenullige dingen. Het deed me pijn om te zien of horen hoe mijn ouders elkaar in de haren vlogen en ik probeerde net zoals jij de ruzie te sussen, wat de situatie eigenlijk alleen maar verergerde. Na lang geruzied te hebben, hebben mijn ouders besloten om te scheiden. Er veranderde veel en het was zeker weten een moeilijke periode voor me, ik ga er van uit dat dat voor jou ook geldt. Daarom lijkt het me handig dat je probeert je aandacht zo veel mogelijk af te leiden van de scheiding en je er zo min mogelijk mee te bemoeien. Het lijkt een heel slecht idee, maar zo geef je je ouders de kans om de scheiding op een volwassen manier zo snel mogelijk rond te krijgen, zodat jij er zo min mogelijk last van hebt. Zij zullen jou wel benaderen wanneer ze jouw mening of hulp nodig hebben. Zoals je aangeeft, je denkt dat ze gaan scheiden, maar dat wil je niet, want anders valt het gezin uit elkaar. Het enige wat ik daarop te zeggen heb is dat jij er niets aan kan veranderen als het tussen jouw ouders niet meer werkt. Als jij aangeeft dat je niet wil dat ze gaan scheiden, heb je een kans dat ze het voor jou nog een keer proberen, alleen zal het toch niet uitpakken als verwacht en heb je alleen maar langer last van de scheiding. Mijn advies is dus om je ouders de tijd en ruimte te geven om uit te zoeken of het huwelijk tussen hun twee nog wel werkt en/of zin heeft en zo niet, de scheiding rond te krijgen. Het beste voor jou is om in die tijd je aandacht zo veel mogelijk afleiden van de scheiding en jezelf de kans geven om het verdriet van de scheiding te verwerken, het zorgt namelijk voor problemen als je dit verdriet en je emoties opkropt. Probeer je tijd in dingen te steken die je leuk vind, bijvoorbeeld hobby's, afspreken met vrienden of desnoods school. Hierdoor leid je je aandacht van de scheiding af en besteed je je tijd nuttig. Als je moeite hebt met het verwerken van alle ingrijpende gebeurtenissen, kan het zeker niet kwaad om erover te praten met iemand die je vertrouwt. Familie, vrienden of een vertrouwenspersoon van school, bijvoorbeeld. Als je nog meer vragen of problemen hebt, kun je gerust nog een berichtje achterlaten. Heel veel succes met deze lastige situatie! Groetjes, Ruben.

Lieve Siebe, Bedankt dat je jouw herkenbare verhaal met ons wilt delen. Zoals ik zeg; erg herkenbaar. Bij mijn ouders was er ook veel ruzie. Soms wilde ik me er niet mee bemoeien omdat ik dan bang was dat ze ook boos op mij zouden worden. Maar soms kon ik er gewoon niet meer tegen en bemoeide ik me ermee. Dit hoor ik ook terug ik jouw verhaal. Toch hebben mijn ouders besloten om te scheiden. Dit vond ik erg lastig en heb hier veel moeite mee gehad. Nu, 5 jaar later, blijft het lastig maar heb ik het wel een plekje kunnen geven. Er zijn nu geen ruzies meer thuis, omdat mijn ouders niet meer bij elkaar wonen. Ook heb ik veel beter contact met mijn beide ouders gekregen door de scheiding. Ik hoop voor jou dat het geruzie snel over is. En stel je ouders besluiten om te scheiden, weet dat je er niet alleen voor staat! Wij zijn er onder andere voor je om jouw verhaal te horen en je te steunen. Ook andere mensen om je heen; zoals je vrienden en/of familie zullen je steunen. Voor nu lijkt met me slim, zoals Ruben ook zegt, om leuke dingen voor jezelf te doen. Lekker met vrienden spelen, buiten spelen of andere dingen doen die je leuk vind. Hierdoor gaat je aandacht niet alleen maar naar de ruzies toe en kom je wat meer tot rust. Heel erg veel succes in deze moeilijke situatie! Liefs, Minouk