Ik vind het niet leuk

lieve Anne, Wat een verdrietig verhaal lees ik hier bij jou. Het is niet leuk als je papa en mama niet met elkaar praten en jullie dingen moeten doorgeven. het zou fijn zijn als papa en mama wat beter gingen samenwerken! Wat dapper dat je hier je verhaal komt delen. kun je er met oma een beetje over praten? Ik denk dat het fijn is voor jou om af en toe hulp van grote mensen te krijgen. Je hoeft het niet helemaal alleen te doen! Misschien kun je met een groter iemand, iemand die je vertrouwd eens kletsen over wat er gebeurt als je bij papa bent. Diegene kan jou dan misschien ook helpen om te vertellen aan papa dat je het niet leuk vindt dat je weinig tijd hebt om te spelen bijvoorbeeld. liefs en een knuffel, Rianne (25)

Lieve Anne, Wat ontzettend vervelend en verdrietig dat je in deze situatie zit.. Ik herken het opdringerige ook wel van mijn vader. Persé met ons op vakantie willen enzo en je een schuld gevoel aanpraten. Ik denk dat vaders dit misschien doen omdat ze de controle over de situatie kwijt zijn en misschien ook bang om jou en je zusje kwijt te raken. Misschien dat je vader zo negatief doet over je moeder omdat hij bang is dat jullie liever bij haar zijn dan bij hem. Hij heeft niet door dat dit dwingende gedrag juist zorgt dat je liever niet meer bij hem bent. Ik denk dat je misschien toch nog een keer bij je vader moet aangeven dat je het op deze manier niet leuk vind om bij hem te komen. Je kunt met hem praten maar als hij weer met lange verhalen begint of als je het eng vind, kun je ook een brief aan hem schrijven en geven. Bespreek het sowieso ook met je moeder. Als hij zich zo blijft gedragen en je wil niet meer naar hem toe is het fijn als jouw moeder je steunt. Ik hoop dat je er misschien ook nog met iemand anders over kunt praten. Ik hoop dat de situatie snel kan verbeteren, want dit is helemaal geen fijne en rustige situatie voor jou! Succes en sterkte meis, Liefs Pascalle

Hallo Rianne en Pascalle wij praten er wel over met mama. eigenlijk best wel veel elke keer als wij weer trug komen of weer weg moeten. en bij mijn oma en opa ben ik op villa pinedo gekomen. dus ik denk bijna zeker wel dat zij ook wel weeten hoe het is bij ons. Maar dit is aan anderen zo heel erg moelijk om uit te leggen hoe het is want papa doet alleen maar zo als er niemand anders bij is of allleen mama. enook tegen opa en oma van mama dan en tegen mijn tantes als die ook op school zijn. met andren er bij doet hij heel anders en lijkt het net als of hij wel heel leuk is. mama zegt dat het jammer genoeg nooit zal veranderen want het duurt al heel lang zo. en dat dit heel verdrietig isen helemaal niet nodig. maar dit was ook zo toen ze nog niet gescheiden zijn. maar eerst waren wij nog te klein om het te merken. en deed papa alleen nog maar zo tegen mama. mama zegt dat zij ook heel lang heeft moeten leren hoe ze hier mee moest doen. en dat wij dat zelf ook kunnen leren. en dat wij ook nu kunnen leren dat het niet leuk is als iemand zo doet en wij dat dus ook niet moeten gaan doen. mama heeft ook aan de broer en de zus van papa gevraagt of zij met papa wilde praten. en ook aan opa en oma , die van papa dan. maar dat wildenze niet. en mama heeft aan de dokter gevraagt maar dat wilde papa niet. en aan de rechter toen ik zeven was en me zusje 6 op de hoek van de straat uit de auto moest stappen naar mama. en dat mama ons op de hoek van de straat moest zetten en nog heel veel meer. maar van de rechter moesten we toen nog vaker naar papa. want papa had gezegt dat mama altijd ruzie maakte maar dat is helemaal niet zo. en toen is mama weer naar de rechter gegaan en toen aan de rechter gevraagt of iemand met hun ging praten over ons. toen kwam die meneer op school en toen hebben me zusje en ik tegen die meneer gezegt dat wij het allemaal helemaal niet leuk vinden. en dat we er verdrietig van zijn en me zusje moest ook heel erg huilen. maar toch moeten we naar papa maar gelukkug wel wat minder. en mama heeft toen heel veel afspraken met papa wel meer dan 60 gemaakt. want mama dagt dat het dan voor ons beter was. en de rechter vond dat ook. een afspraak is ook zo dat als wij dan bij mama ziek worden mogen we bij mama blijven. maar papa gelooft dat dan niet. nu moeten we zondag weer een hele wwek naar hem toe en mag papa ons naar school brengen. maar wij willen dan bij mama zijn. en wij willen niet meer. we willen zo graag bij mama of bij opa en oma blijven want daar is het gewoon heel fijn. en we zijn dan niet ziek of zo met overgeven of zo maar het voelt wel als of ik ziek ben. en het doet gewoon pijn. papa slaat ons niet of zo hoor maar het doet gewoon pijn in je hart. maar toen wij naar mama trug gingen zei papa en niet ziek worden hoor als je weer naar papa komt. belooft? en dan moet je ja zeggen. mama heeft al heel veel tegen papa gezegt dat het niet goed zo is maar papa vint van wel. en zegt dat het allemaal door mama komt.en dat hij daar niks aan kan doen. mama heeft alles geprobeert om voor ons goed te doen maar papa heeft dan ook bij anderen allemaal lange verhalen. en die geloven papa dan. maar ik zie dat hij nep doet. zijn vriendin zei dat wij een kaartje voor mama mogen kooen en ik zag dat papa dat niet leuk vond. hij keek heel boos maar durfde er niks van te zeggen. dus als nog iemand met papa wil praten luister hij toch niet want hij vint het goed zo. en zijn vriendin zal hem geloven en dat durven wij ook niet tegen haar te zeggen. maar als iemand met papa gaat praten of als ik hem een brief ga schrijven dan wwet ik nu al dat hij weer net zo lang gaat praten dat het heel gewoon is wat hij allemaal doet. wat kunnenwe nog doen?

Lieve Anne, Ik vind het echt ontzettend rot dat je in deze situatie zit. En ik denk dat de grote mensen om jou heen samen met jou een oplossing moeten bedenken want het is niet de bedoeling dat je tegen je zin naar je vader gaat. Het beste zou zijn als er voor gezorgd kan worden dat de situatie met de omgangsregelingen opnieuw voor de rechter zou komen. Sowieso vanaf je 12e jaar bepaal je helemaal zelf bij wie en wanneer je daar bent. Maar voor nu mag je wel vertellen aan de rechter wat jij wel en niet wil. Dan kun je vertellen dat je bij je moeder wil zijn en alleen naar je vader op momenten dat je dat zelf wil. Ik hoop dat jouw moeder en de andere grote mensen om je heen jou zo snel mogelijk gaan helpen! Hopelijk kan het via de rechter. Veel liefs, Pascalle