Ik ben er klaar mee

Hi Irene, Wat ontzettend moeilijk. Heb je al geprobeerd een brief te schrijven met alles erin wat je aan je vader wil zeggen? Je kan daar in ook zeggen dat je niet meer met je vader wil praten als hij zijn gedrag niet veranderd. Ik weet niet of je dit al gedaan hebt? En helpt het anders misschien als een goede vriend of vriendin van je vader of familie van je vader het eens met hem heeft over wat hij jou allemaal heeft aan gedaan en dat je geen contact wil hebben met hem op deze manier. Heel veel succes, Liefs, Nicoline

Hoi Irene, Wat een enorm heftig verhaal. Ik vind het dapper dat je het durft te delen! Ik begrijp heel goed dat je er van af wil zijn. Net als het bericht hieronder: heb je al een brief geschreven? Dit is makkelijker dan het gewoon zeggen, en je kan beter over je woorden nadenken. Bij de verjaardag kan je proberen hem te mijden, een beetje een andere tijd gaan. Ik snap dat het nergens op slaat dat jij voor hem moet weg lopen, maar op korte termijn kan dit misschien het meeste rust geven. Je kan altijd nog een bericht op het forum sturen, en ik zou veel praten met mensen die je vertrouwt. Je staat er niet alleen voor!! Succes! Liefs, Emmeline

Hallo Irene, Bedankt voor je bericht op het forum. Wat ik allemaal lees is zeker niet oke. Een ouder hoort en mag dat niet tegen een kind zeggen. En een ouder mag zich al helemaal niet zo gedragen naar jou toe. Onthoud altijd dat je goed bent zoals je bent en dat je zeker heel veel waard bent! Dat je hier psychische problemen door hebt gekregen vind ik dan ook helemaal niet gek. Waar ik naar je stuk wel benieuwd naar ben is of jou vader in behandeling is van een therapeut of iets dergelijks? Ik vind het verhaal best schokkend en ik vind het heel knap dat je de keuze hebt gemaakt om hem niet te zien. Ik zou je als advies willen meegeven om er echt iets mee te doen en dit bijvoorbeeld met een vertrouwenspersoon op school te bespreken. Ik raad je dan wel aan om je hele verhaal te doen en te vragen of school je wil helpen in eventuele verdere stappen. Ook met de uitleg dat je geen contact wil. Een ander idee zou kunnen zijn dat je belt met veilig thuis. Je krijgt hier dan de bureaudienst aan de telefoon en kan hier je verhaal doen. Zij kunnen je tips en adviezen geven en eventueel in gesprek gaan en kijken wat het beste voor je is. Ook hier kun je duidelijk aangeven wat je problemen zijn en waar je tegenaan loopt. Eventueel zou je moeder dit ook kunnen doen. Ik weet natuurlijk niet hoe goed zij op de hoogte is van alles. De verjaardag waar je over verteld vind ik lastig. Misschien op een andere tijd gaan, of is dit geen optie? Zodat je jouw vader niet tegen hoeft te komen. Zoals ik lees is er ook contact met een psycholoog. Is die op de hoogte van de hele situatie en hoe jij je voelt? Hoe helpt deze meneer/mevrouw hierin? Heel veel sterkte met de situatie en pas op jezelf!! Liefs Catlin

Hoi! Ik heb hier lang niet meer op gereageerd. Mijn vader heeft ruim 20 jaar in behandeling gezeten en is definitief uitbehandeld. Het brieven schrijven werkt niet. Ik heb het een aantal keer geprobeerd en mijn psycholoog heeft het afgeraden. Al de dingen zijn nog steeds aande ordeen verjaardagen blijven een ramp. Niemand heeft meer een idee wat er gedaan kan worden. Bedankt voor jullie tips! Liefs Irene