Ik wil mijn normale ouders terug

Hee lieve Mavit, Wat super goed dat je ons forum hebt gevonden en je berichtje hebt geplaatst, daar mag je heel trots op zijn! Je verteld dat je vader jou en je zusje anders behandelt en je merkt dat je moeder heel veel voor je doet en je vader dat minder heeft, ook wanneer je er wat van zegt. Wat lastig zeg! Zelf herken ik een stukje van wat je verteld. Sinds mijn bonusmoeder en vader samen in een huis wonen (met mijn bonuszusje erbij) merk ik ook veel verschil tussen hoe zij dingen doen. Zo word mijn bonuszusje vaak van werk opgehaald, waar ik met het OV moet. Zelf vond ik op het begin die verschillen lastig. Wat mij heeft geholpen in die tijd was het delen van mijn frustraties met iemand die ik vertrouwde. Dat hielp omdat ik dan mijn emoties even kwijt kon. Ik heb ook wel eens gepraat met mijn vader en bonusmoeder (apart van elkaar) over waarom zij doen wat ze doen. Uiteindelijk kreeg ik daardoor een beter beeld van hoe zij verschillend naar de situatie keken, waardoor ik het nu gemakkelijker naast mij neer kan leggen. Hoe klinkt dat voor jou? Zijn er dingen die jij herkent, en wat misschien ook voor jou iets kan helpen? Verder wil ik je vertellen dat je bij Villa Pinedo ook een buddy aan kan vragen, waardoor je met iemand die ook gescheiden ouders heeft kan kletsen over de dingen die je meemaakt. Hoe zou je dat vinden? Ik heb hier het linkje voor als het je wat lijkt: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-een-buddy/ Ik hoop dat je hier iets aan hebt, en dat de situatie snel wat fijner voor je wordt. Heel veel liefs en een dikke knuffel, Janne

Hee Mavit, wat fijn om te zien dat je het forum hebt gevonden en hier je vraag deelt, super knap van je! Wat vervelend om te lezen dat je je eenzaam voelt als je dit hoort. Ik kan dit gevoel goed begrijpen en vooral wat je verteld over dat hij het wel voor je zusje doet. Ik heb sinds ongeveer 14 jaar twee nieuwe broertjes erbij gekregen. Ze zijn echt mijn lieve kleine broertjes en ik ben echt gek op ze, maar het is daarna wel wat veranderd thuis. Alle aandacht werd namelijk op hen gericht en er werd alles voor ze gedaan. Soms als ik dan iets nodig had of ergens om vroeg waren ze zo druk dat ze daar op dat moment geen oog voor hadden. Je gevoel van eenzaamheid begrijp ik hierin erg goed. Wat voor mij toen heeft geholpen is om het erover te hebben. Ze hadden het namelijk thuis niet echt door dat dit zo om mij over kon komen en toen we het hier samen over gehad hebben werd dit al een stuk minder. Ik vond het wel heel spannend om dit aan te geven, omdat ik het ergens ook wel begreep. Ik heb toen opgeschreven wat ik wilde zeggen en dat zorgde ervoor dat ik duidelijk kon vertellen waar ik nou eigenlijk mee zat. Denk je dat dit voor jou ook kan helpen? Verder staan er veel vragen op het forum over deze situaties, dus mocht je het fijn vinden om daar nog een kijkje te nemen zou ik dat zeker doen. Dit heeft mij ook heel erg geholpen. Laat je het weten als je nog vragen hebt? Ik denk graag met je mee! Veel liefs Maartje ❤️❤️