Ik weet niet of ik boos verdrietig of teleurgesteld ben

Hey Olyvia, Wat fijn dat je Villa Pinedo hebt gevonden en dat je iets hebt geschreven over wat er in jouw hoofd en hart omgaat. Dankjewel daarvoor, dat vind ik heel dapper van je. Ik wil je graag laten weten dat het helemaal oké is om soms even niet te weten wat je voelt. Of om allerlei dingen door elkaar te voelen. Dit herken ik ook van toen mijn ouders gingen scheiden en soms heb ik er nog steeds wel eens last van. Ook kan ik mij goed voorstellen dat je allerlei vragen hebt en deze graag zou willen stellen. Dat is ook heel normaal, ik wist ook niet goed wat ik kon verwachten toen mijn ouders uit elkaar gingen. Zelf denk ik er ook vaak over na of ik de vragen die ik nog voor mijn vader heb, wel zou moeten stellen. Ik vraag me dan af of het mij iets oplevert of dat ik er misschien nog meer van in de war raak. Heb jij dat ook? Weet in ieder geval dat jij al jouw vragen hier bij ons op het Forum mag stellen en dat je je kunt aanmelden voor een Buddy die heel graag met jou meedenkt. Diegene heeft een soortgelijke ervaring en kan daarom goed aan jou vertellen hoe het bij hem/haar is gegaan en wat heeft geholpen: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Lieve Olyvia, hopelijk wordt de achtbaan waar je nu in zit snel wat rustiger en kun je een fijn gesprek hebben met je vader. Wij zijn er voor je! Veel sterke en een dikke knuffel door het scherm heen. Liefs, Emmy