Een keer aan mij

Hai Z, Zo wat een verhaal zeg. Heel goed verwoord van je, geeft echt een duidelijk beeld van je situatie. Allereerst wil ik zeggen dat ik deze situatie alleen van afstand ken. Een oom en tante van mij wilden al scheiden sinds mijn 2e neefje nog in de buik zat. Uiteindelijk hakte zij de knoop door op zijn 12e leeftijd (geloof ik). Ik kan me wel indenken hoe vreselijk dit voor je moet voelen. Horen dat jouw ouders al zolang bezig zijn met scheiden is ook helemaal niet goed. Niet alleen voor hen maar met name voor jou en je broer en zus. Het is lastig om dit probleem op te lossen, omdat het zijn woord tegen de hare is. Maar ook met een boze ondertoon (zoals ik begrijp uit jouw tekst). Ik snap wel dat je moeder voor veel dingen de advocaat erbij haalt. Dit geeft bescherming en een soort van zekerheid dat alles wat gezegd en gedaan wordt/is dan ook vaststaat in het dossier. Maar tegelijkertijd begrijp ik dat dit voor je vader intimiderend overkomt. Hebben jouw ouders al geprobeerd om met een mediator om de tafel te gaan zitten? Om over alles wat tussen hen speelt te praten (dus je moeder, je vader en een bemiddelaar). Als dat niet lukt kunnen er altijd nog zware maatregelen getroffen worden via de rechtbank, maar het is beter voor iedereen als dit met lichtere middelen opgelost kan worden. De tips van jou zijn zelfs in de wet opgenomen;). Art. 1:247 Lid 2 BW ‘Omvang van ouderlijk gezag’ De verzorging en opvoeding van de kinderen bestaat uit het bevorderen van het geestelijk en lichamelijk welzijn, de veiligheid en de ontwikkeling van de kinderen. In de verzorging en opvoeding van de kinderen gebruiken de ouders geen geestelijk of lichamelijk geweld of andere vernederende handelingen. Dit is hem. Misschien kan je met deze ook nog iets... Art. 1:247 Lid 3 BW ‘Omvang van ouderlijk gezag’ Je ouders die het gezag over jou hebben, hebben de PLICHT om de ontwikkeling van de banden die jij met de andere ouder hebt aan te moedigen/te bevorderen. Onthoud dat niet jij degene bent die alles op moet gaan lossen he, dat horen je ouders te doen. Jij kan ze hooguit oprecht een eerlijk helpen. Heel veel succes Z, ik zal je compliment doorgeven ;) (alleen het is props :P (probs = problemen) leermomentje;) ) Groeten Jonathan

Lieve Z., Wat een moeilijke situatie beschrijf je hier. En heel herkenbaar ook. Ik verzorgde ook altijd de communicatie bij mijn ouders omdat ze elkaar doodzwegen. En dan zit je midden tussen je ouders in wat je op ten duur echt helemaal zat word inderdaad. Bij mij gingen er ook net als bij jou jaren overheen voordat ze (eindelijk) gingen scheiden. Ik denk dat je je moet proberen terug te trekken uit hun problemen. Hoe moeilijk dat ook kan zijn.. Jouw ouders zijn er nu helemaal aan gewend dat jij voor alle communicatie zorgt, iets dat totaal niet de bedoeling is. Jij hebt nu een bepaalde rol aangenomen terwijl je gewoon nog even kind moet kunnen zijn. Bovendien heb jij al genoeg aan je eigen verdriet/problemen. Eigenlijk moeten zij er juist voor jou zijn. Misschien moet je het in een gesprek nog een keer aangeven dat dit ontzettend veel van jou vraagt en dat je erbuiten gehouden wil worden. Je kunt ook vertellen dat je je er vanaf nu niet meer in gaat mengen. Er is een heel verkeerd patroon ontstaan en ik denk dat je dit moet proberen te doorbreken. Ik hoop dat het gauw beter wordt voor je. Veel liefs, Pascalle

Wauw dit is nogal wat.. Zo erg zit het bij ons dan weer niet, mijn ouders praten nog wel face to face maar ook dat loopt niet even soepel, mijn vader denkt dat alles een spel is en vat het dan ook altijd sarcastisch op waardoor goede conversaties niet lang stand houden. Ik heb er zelf al voor gekozen om minder naar mijn vader toe te gaan mede door zijn eigen gedrag en betrekking tot ons, hij bericht ons zelf nooit, nodigt ons nooit uit om te komen maar als we bij hem zijn wil hij ons niet kwijt en vind hij het jammer dat ik er maar een keer ben in plaats van een heel weekend. Het was vanlaatst zelfs zo) Mijn vader brengt me elke woensdagavond naar mijn training. Op de terugweg kregen we het over de scheiding en begon hij mijn moeder de schuld te geven van de scheiding, en dat zij is vreemd gegaan. Ik heb zelf gemerkt dat hij zelf ook al eerder contact had met mijn nu officiële stiefmoeder. Het deed best pijn toen ik daar achter kwam, maar ter zake. Je moet gewoon je eigen weg gaan en proberen je ouders te laten praten met elkaar zonder dat ze ruzie krijgen of een advocaat erbij te gaan betrekken. Er moet een normale conversatie in dit spel komen als jullie tot conclusies willen komen. Respect voor jou dat je dit volhoud