Logo Villa pinedo small

Heeft iemand hetzelfde meegemaakt?

Mila, 12 jaar

Mijn ouders
Mijn ouders zijn al 7 jaar uit elkaar. Ik was 5 toen het gebeurde en mijn broertje 3. De herinneringen van die dag weet ik nog precies met alle details. Ik was er zo verdrietig over maar tegelijkertijd kon ik het niet begrijpen als 5 jarige. Ik heb ook even bij opa en oma gewoond omdat papa geen huis meer had. Ik was er erg verdrietig dus heb ook even onder speltherapie gezeten. Dat heeft mij veel geholpen. Ik ben er nog steeds soms verdrietig om maar kan er nu beter over praten. Ik heb nu een stiefvader, 2 stiefzussen en 1 stiefbroertje en mijn vader heeft een nieuwe vriendin. Dus eigenlijk is alles zowiezo goed gekomen. Heeft iemand ook zoiets meegemaakt?
OF

Reacties (5)

lena

-12 jaar

meer dan 1 jaar geleden

Hallo Mila ik maak eigenlijk echt bijna hetzelfde mijn ouders gingen uit elkaar toen ik 11 was. Ik weet ook echt nog alles van die eerste week. Ik was ook echt kei verdrietig. Ik heb ook keiveel therapie gehad. nieuwe vriendin van mijn papa vind ik niet zoo leuk. Veel moet gewenst

0

Esther

20 jaar

meer dan 1 jaar geleden

Hee Mila!

Wat knap dat je dit met ons deelt. πŸ’“ Je vraagt of iemand het herkent, ik herken je situatie zeker weten! Ik was 4 jaar oud toen mijn ouders gingen scheiden en ook ik voelde mij erg verdrietig. Mijn ouders hebben mij toen ook aangemeld bij een soort speltherapie. Kan je je misschien nog herinneren of je er wat aan hebt gehad?

Wat fijn om te lezen dat het goed is gekomen. Weet dat ondanks dat het goed gekomen is, het nog steeds verdrietig kan zijn. 🫢🏻 Ik heb geleerd dat mijn emoties er mogen zijn! Als je het wegstopt is het als een soort bal die je onder water drukt, op een gegeven moment β€˜springt’ hij weer boven water. Mij helpt het dus om er goed over te praten, ik lees dat het bij jou inmiddels ook beter lukt. Bij wie kan jij fijn je verhaal kwijt?

Wat naar om te horen dat papa een tijdje geen huis had. Heeft papa inmiddels wel weer een fijn huis?

Je bent niet de enige, Mila 🀍

Liefs, Esther

0

kyara

13 jaar

meer dan 1 jaar geleden

ik heb het zelfde mee gemaakt en ik snap hoe je je voelt ik heb ook op spel therapie gezeten en dat helpt inderdaat echt

0

Bob

27 jaar

meer dan 1 jaar geleden

Hoi Mila, fijn om te lezen dat alles is goed gekomen! Ik kan mij de dag dat mijn ouders het vertelde ook nog goed herinneren. Dat is iets wat ik niet meer vergeet. Ik was wat ouder dan jij, ik was 11.

Mijn vader heeft een tijdje bij opa en oma gewoond, omdat hij nog geen nieuw huis had. Daar ging ik dan met mijn broertjes vaak naartoe. Dat was wel ver weg van waar wij eerst woonden, 1,5uur rijden. Dat was wel vervelend. Gelukkig verhuisde hij daarna naar een eigen huis vlakbij waar mijn moeder woonde. Dat maakte het weer een stukje makkelijker om te wisselen tussen de huizen. Hoe is dat nu bij jou?

Wat goed van je dat je er nu beter over kunt praten en fijn dat de speltherapie heeft geholpen. Ik ben er ook nog wel eens verdrietig over. Dat is helemaal niet gek.

Groetjes!

0

Bobbie

11 jaar

meer dan 1 jaar geleden

Heyy! Wat naar om dit te horenπŸ’—

Ik heb dit zelf ook mee gemaakt een half jaar geleden, ik deed er eerst heel stoer over als of het me niks boeide. Maar later realiseerde ik me dat het me eigenlijk echt SUPER veel boeit, het is als een half jaar geleden. Maar eigenlijk voel ik nu het verdriet wat ik toen had moeten voelen.

Het komt goedπŸ’—

xxxπŸ’‹πŸ’‹

0

πŸ“ Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter