Geen goede band

Hallo Noa, Ik herken je gevoelens ook heel goed. Ik heb ook sinds jaren geen contact met mijn vader, daar heb ik bewust voor gekozen. Hij interesseerde zich nooit voor mij. Ik had het er ook moeilijk door. Daardoor ben ik naar een psycholoog geweest. Hierdoor heb ik alles op een rij gezet en kan ik verder met mijn leven, zonder negatieve gedachten. Natuurlijk blijft het vervelend dat ik geen vader heb. Maar het is nou eenmaal zo. Als ik jou was zou ik ook naar een psycholoog gaan of een soort therapie. Je moet er wel zelf voor open staan. Praten met een vertrouwenspersoon zou waarschijnlijk ook al helpen. Praten is echt het beste wat je vaak kunt doen. Ik wens je veel liefs, Anne

Lieve Noa, Wat ontzettend naar voor je. Ik snap de keuze die je hebt gemaakt en het is belangrijk voor jou om je te blijven herinneren dat jij hier niet zonder reden voor hebt gekozen. Ik weet zeker dat je liever had dat de situatie er veel beter uit zag, maar soms moet je voor jezelf opkomen en dat is zeker niet altijd makkelijk. Als je weer in contact zou willen komen met je vader zou ik je adviseren om hem een brief te schrijven waarin je eerlijk en oprecht over je gevoelens praat. Jij vindt dat jouw vader je nooit begrijpt, maar het zou best kunnen dat hij je wel wilt begrijpen. Ouders zijn natuurlijk ook maar mensen die ook een heleboel fouten maken. Verder adviseer ik je om er met iemand over te praten. Als je ergens mee zit is erover praten echt het beste wondermiddel daartegen. Je kan er met je moeder over praten, maar misschien is het juist wel fijn om er met een onafhankelijk persoon over te praten, zoals een psycholoog. Ik wens je veel sterkte en liefs, Nina