Vader komt beloftes niet na

Hoi ‘Anoniem’! Wat herken ik het wat je schrijft over je vader. Stom hè, als een ouder klaagt over de ander. Ik vond dat altijd zo lastig! Wij hoeven dat als kinderen helemaal niet te horen. Mijn vader was ook altijd aan het klagen over mijn moeder. Dat maakte me best wel verdrietig, want ik lijk ook veel op mijn moeder. Dan voelde het alsof hij ook zo over mij dacht. Ik wist nooit zo goed wat ik moest zeggen als hij dat deed en wilde vooral dat hij zou stoppen met praten. Knap van jou dat je hebt gezegd dat hij ermee moet stoppen. Wat reageert hij erop als jij dat zegt?  Wat mij heeft geholpen is om een volwassene te vragen of diegene het nog eens met mij wilde zeggen tegen mijn vader. Daardoor kwam de boodschap net iets beter over. Oh en, ken je de Open Brief van Villa Pinedo al? Misschien zou je die eens met je vader kunnen delen, zodat hij beter kan snappen hoe de dingen voor jou voelen! https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/ Heel veel liefs van Nikki