De scheiding niet verwerkt
, 16 jaar
Reacties (3)
meer dan 2 jaar geleden
Hey, wat dapper dat je je gedachtes deelt. Het lijkt me ontzettend zwaar wat je moet doormaken. Ik hoop dat je iemand hebt met wie je erover kunt praten. Ik denk aan je. Veel liefs, Leonora
meer dan 2 jaar geleden
Hoi! Ik heb zelf ook een scheiding mee gemaakt. Na de scheiding heb ik veel gehuild. Nu ben ik 13 en heb alles beter een plekje kunnen geven in mijn hoofd. Vaak helpt dat door te praten met mensen. Ik praat met iemand die mij helpt met andere problemen maar ook iemand die goed naar mij luistert. Dat kan best helpend zijn. Ook zou je je frustratie of verdriet kunnen omtoveren in bijvoorbeeld: Muziek, dans of misschien kunst. Zo kan je bijvoorbeeld op papier zetten wat je allemaal zo lastig vind. Elk negatief woord omcirkel je dan. Met vingerverf (gewoon verf) maak je hier dan mooie bloemen van. Bij mij heeft dit gewerkt! En geloof me, niet al je verdriet gaat opeens weg. Alles doe je stapje voor stapje. Zo kom je er wel! Ik hoop dat dit een beetje heeft geholpen(: Wat heb je nodig? β Pen β Papier β Verf β Een bordje voor de verf Stap 1: Schrijf op het papier wat je allemaal dwars zit. Stap 2: Omcirkel alle negatieve woorden. Stap 3: Maak van de cirkels prachtige bloemen. Je mag het wild doen(;. Ik hoop dat dit heeft geholpen! Je staat er niet alleen voor. Alles gaat stapje voor stapje. Doei!
0
meer dan 2 jaar geleden
Hey jij, wat verschrikkelijk moeilijk is dat, he. ik vind het heel knap dat je dit deelt! ik heb het zelf ook heel veel tijd moeten geven om mijn ouders hun scheiding te verwerken. ik ben nu 23, maar was 17 toen ze niet prettig uit elkaar gingen. ik heb een tijd lang dit gevoel geprobeerd weg te stoppen, maar werd daar niet blijer van. mij heeft het geholpen om hulp te zoeken bij een professional. die zocht ik via de huisarts. ook heb ik een buddy aangevraagd via deze website! (in het menu kun je klikken op "klets met een buddy"). toen ik eenmaal mijn verhaal ging doen leerde ik heel veel over mezelf en over hoe scheiden voor veel kinderen en jongeren werkt. ik ben toen ook in gesprek gegaan met mijn ouders, omdat ik daar behoefte aan had. ik wilde graag dat zij mijn gevoelens begrepen, en toen ze dat beter deden, voelde ik me zoooo opgelucht! nu hoefde ik niet alles meer voor me te houden. misschien dat een van deze dingen bij jou ook kunnen helpen. lieve groetjes, Iris
0

0