Wil bij mijn vader

Hallo, Ik vind het belangrijk als je voor je opkomt. Als jij dit liever wilt, kan je moeder je niet tegenhouden. Maar het is ook logisch dat je moeder een beetje verdrietig hierover is. Ze zal je zeker missen. Ga eens in gesprek met je vader. Vragen of hij dit ook goed vindt. Veel liefs, Anne

Ik snap dat je dat lastig vindt, fijn dat je even een berichtje plaatst. Zo’n brief van de rechter krijg je volgens mij alleen als er een rechtszaak gaande is over de omgangsregeling. Het is dus niet zo dat je op je twaalfde altijd een uitnodiging krijgt om de situatie te veranderen. Om officieel de omgang te veranderen zou er dus een rechtszaak moeten komen, maar dat is niet prettig en dat zou ik dus als een allerlaatste mogelijkheid bewaren als ik jou was. Zoals Anne ook zegt is het erg begrijpelijk dat je moeder dit lastig vindt. Zij houdt natuurlijk veel van jou, en is bang dat ze je misschien kwijt raakt. Maar, dat betekent niet dat jouw geluk niet ook belangrijk is. Dus een manier om er met haar over te praten is misschien om haar gerust te stellen dat ze jou niet kwijt raakt, maar dat je wel duidelijk maakt dat het voor jou nu gewoon fijner is om meer bij je vader te zijn. Zo kunnen jullie op een constructieve manier bedenken hoe jullie dit het beste kunnen oplossen. Als je het lastig vindt om dit gesprek te beginnen kan je misschien eerst opschrijven wat je wilt zeggen, of zelfs het gesprek te beginnen met een brief (waarin je dan jouw situatie uitlegd, en dat je het graag hier met haar over wilt hebben). Ik hoop dat dit een beetje helpt. Veel succes!

Hallo Anoniem, dapper dat je hier je probleem kwijt durft. Wat lastig, want hoe kun jij dat doen wat het beste voor jou zou zijn maar dan zonder je moeder te veel te kwetsen? Wat ik je als eerste op je hart wil drukken is dat je dat moet doen wat goed voelt voor jou! Mijn ouders zijn al heel wat jaren geleden gescheiden namelijk toen ik 7 was. Maar op mijn 12de was er weer eens ruzie over de zomervakantie en kwam er een rechtszaak van dit was een hel om mee te maken, vond ik. Mijn tip is daarom dit echt je aller aller aller laatste redmiddel zal zijn. Ik zou daarom proberen het eerst met je vader op te lossen en het heel voorzichtig bij je moeder aan te kaarten. Ik hoop daarom dat je iemand hebt die dichtbij staat die samen met jou dit tegen je moeder kan vertellen. Ook zijn er vaak op school mensen die je zouden willen/kunnen helpen. Anders kun je misschien samen met iemand van jeugdzorg met je moeder het erover praten. Er zijn genoeg opties om dit op een goede manier dit op te lossen wat ik ook hoop voor jou dat gaat gebeuren. ik hoop dat het goed voor jou uitpakt en dat je bij je vader kunt gaan wonen zo als jij dat graag wilt en zeker gaat je moeder dit in het begin niet leuk vinden omdat zij zich "vervangen' gaat voelen misschien. maar als jij goed uitlegd waarom je bij je vader wilt gaan wonen en dat het niks verandert aan jou liefde voor je moeder zal ze het echt wel begrijpen! succes, sterkte en veel liefs Anouk

Hoi Anoniem, Ik vind de tips van de anderen super goed, maar ik wil je ook nog even op je hart drukken dat als jij echt het allerliefste bij je vader wilt gaan wonen, je gewoon moet volgen wat je hart je zegt en je niet door iemand moet laten tegenhouden. Tuurlijk is het moeilijk voor je moeder en zal het in het begin ook wel even onwennig voor haar zijn, maar als dit echt is wat jij zeker weet dat je wilt en waarvan je zeker weet dat je hier geen spijt van gaat krijgen, dan moet je hier gewoon voor gaan. Misschien een troost voor jou en je moeder; Het hoeft niet definitief te zijn, je kunt altijd nog terug! Je zou ook kunnen proberen om een tijdje proef te gaan wonen bij je vader zodat je voor jezelf kan voelen of je er echt geen spijt van zult krijgen en of je misschien ineens nog terug naar je moeder zal willen of niet, maar als jij echt denkt dat jij het allerliefste bij je vader wilt gaan wonen, dan gewoon doen! Veel liefs en sterkte, Nadia

Mijn ouders zijn net uit elkaar en me moeder is ziek en ik wil eigenlijk ovicheel bij mijn moeder wonen maar als ik dat tegen mijn vader zeg word hij heel verdrietig. Wat kan ik doen?

hoi anoniem kom je in de weekeinden bij je vader? nee. heb je wel zijn telefoon nummer? als je het niet hebt zou ik gewoon een mail naar de rechtbank sturen. als je het wel hebt dan moet je gewoon je vader bellen en zeggen wat je wilt. ja. dan zeg je gewoon persoonlijk dat je bij je vader wil wonen. ik hoop dat je er wat en hebt en niet denkt: 'wow wat een hopeloos advies' groet ik