Ik zie de ander weinig

Hee Bram, Fijn dat je Villa Pinedo hebt gevonden! En bedankt voor je vraag. Ik herken jouw situatie goed. Mijn ouders gingen scheiden toen ik 2 was, en mijn vader verhuisde een half jaar later naar een andere stad, wat 45 min rijden was. Ik zag hem één weekend per twee weken, en woonde verder bij mijn moeder. Mijn ouders waren erg jong toen ze mij kregen en dus ook toen ze gingen scheiden, en ze hebben elkaar na de scheiding gewoon echt niet goed behandeld. Er was veel ruzie en hele slechte communicatie. Vaak ging communicatie ook via mij, of praatten ze slecht over elkaar. Dat is heel erg lastig om als kind mee te maken, want daar zou jij je eigenlijk geen zorgen over moeten maken. Maar het overkomt veel kinderen van gescheiden ouders helaas wel. En dat is helemaal niet jouw schuld of verantwoordelijkheid! Wat ik heb geleerd is dat jij als kind het recht hebt om voor jezelf op te komen. Heb je last van de manier waarop je ouders met elkaar omgaan? Zeg het dan tegen ze, praat erover, Laat ze weten wat het met jou doet. Soms hebben ouders niet door wat hun acties met jou doen. En ik kan me heel goed voorstellen dat het lastig is om dat zomaar te zeggen tegen ze. Ik deed dat ook niet of te weinig. Maar er zijn andere manieren. Schrijf bijvoorbeeld een brief naar je ouder waarin je vertelt hoe je je voelt en wat je nodig hebt van hem/haar. Of praat erover met bijv. een opa of oma, of een ander familielid dat namens jou met je ouders zou kunnen praten. En wat betreft de ene ouder minder zien, ik snap hoe moeilijk dat kan zijn. Dat je diegene ineens meer moet missen. Wat denk ik heel belangrijk is, is om als je wél bij elkaar bent, echt dingen samen te doen. Samen een spelletje spelen, samen even een rondje fietsen of zelfs meegaan met de boodschappen doen. Maak het meeste van de tijd die je samen hebt. Ik wens jou heel veel geluk Bram. Weet dat je niet alleen bent! Je kunt bij Villa Pinedo een Buddy aanvragen, dat is iemand die ook gescheiden ouders heeft en graag een luisterend oor voor jou wil zijn. Groetjes, Fabiënne

Hey Bram, hoe is deze situatie voor jou? Ik zou me zo kunnen voorstellen dat het geen fijne situatie voor je is. Ik had ongeveer hetzelfde toen mijn ouders uit elkaar gingen. Ik heb geen kant-en-klare oplossing, ik weet wel nog dat ik met verschillende gevoelens zat en dat best verwarrend voor me kon zijn. Ik wist eigenlijk niet zo goed of ik me nu boos, verdrietig of misschien wel opgelucht moest voelen. Herken jij dat ook? Voor mij was sporten een uitlaatklep. Wat zou jou kunnen helpen om hiermee om te gaan? Groetjes, Floor