21 diner

Hoi Sarah, bedankt voor je bericht! Ik kan me voorstellen dat dit lastig is, aangezien je al eerder hebt geprobeerd om er met haar over te praten. Heb je al geprobeerd om haar een brief te schrijven, of je gevoelens hierover in een e-mail, app, of op een andere schriftelijke manier over te brengen? Tijdens een gesprek kunnen er namelijk heel veel gevoelens naar boven komen, en dan is het moeilijk om even de tijd te nemen om erover na te denken. Zelf heb ik soms ook een paar moeilijke dingen met mijn moeder via appjes besproken, omdat ik dan beter kon nadenken over wat ik zou zeggen, en omdat er dan niet de druk is om meteen te antwoorden en je dus beter kan nadenken over je antwoord en je emoties. Daarnaast is het ook belangrijk om te beseffen dat het niet jouw verantwoorelijkheid of jouw taak is is om je ouders gemakkelijk te laten voelen: als volwassenen zouden zij het samen moeten kunnen regelen om aanwezig te zijn, zonder dat jij alles hoeft te regelen. Want hoewel jij inmiddels ook volwassen bent, ben jij nog steeds hun kind en ben jij niet verantwoordelijk voor hun comfort. Mijn ouders hebben er altijd zelf voor gezorgd dat ze er allebei waren tijdens diplomauitreikingen en dat ze dan normaal met elkaar omgingen, en dat vond ik echt super prettig: het haalde enorm veel druk van mij af. Als je een goede manier kan vinden om met je moeder te communiceren kun je haar dit hopelijk ook duidelijk maken. Heb je de open brieven van Villa Pinedo al eens gelezen? In de open brief aan alle kinderen van gescheiden ouders staat namelijk nog meer over hoe het niet jouw taak is om met de scheiding bezig te zijn, en misschien kan je je moeder ook een van de open brieven laten lezen. Je vindt ze hier: https://www.villapinedo.nl/open-brieven/ Hopelijk helpt dit een beetje, succes, en ik wens je hoe dan ook een superleuk 21 diner toe! Liefs, Hilde

Hee Sarah, mooi dat je ons forum hebt gevonden voor je vraag. Ik begrijp dat je dit lastig vind. Het is altijd lastig om je gevoelens te uiten naar iemand die je eigenlijk niet wilt kwetsen. Je zou misschien ook naar een andere oplossing zoeken samen met je moeder. Maak het bespreekbaar en dat je open staat voor oplossingen waar iedereen zich comfortabel bij vind. Dit zou je kunnen doen door een briefje of bij een lekker kopje koffie of thee. Ik zelf heb hier nog niet mee te maken gehad. Mijn verjaardagen waren allemaal bij mijn oma en opa en mijn ouders kwamen nooit. Wel vond ik het superlastig om één van beide ouders te weigeren op mijn verjaardag toen ik op mezelf woonde. Je hebt het liefst beide ouders op een dag wat feestelijk hoort te zijn. Toch toonde allebei hier begrip voor en dat was voor mij een hele opluchting. Ik zou in jou situatie een goede oplossing zoeken zodat je met zowel je moeder en je vader kan genieten van je verjaardag. Betrek je moeder en vader erbij en wees altijd open en eerlijk (hoe lastig het soms ook is). Ik hoop dat je iets aan mij verhaal hebt. Ik wens je een heel fijn diner en geniet ervan. Groetjes Gerjan

Beste Sarah, ik heb in dezelfde situatie gezeten op mijn negentiende verjaardag. Uiteindelijk is mijn vader wel gekomen maar dat maakte de sfeer niet veel beter. Ik begreep achteraf waarom het voor mijn moeder vooraf al niet fijn zou zijn als hij kwam. Nou weet ik jouw situatie niet en deze kan ook totaal anders zijn dan die van mij, hierom kan ik ook moeilijk een advies geven. Maar ik hoop dat je uiteindelijk alsnog een leuke dag hebt. Groetjes Nina