Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small
Gedachten en gevoelensSteun

Focus op wat wél goed gaat

DEEL deze opdracht MET ANDEREN

De scheiding van je ouders kan soms echt even alles overhoop halen. Mega irritant. Wat ons vaak helpt hierbij is om ook te focussen op wat er nog wél goed gaat. De ene dag gaat dat makkelijker dan de andere dag… maar het helpt wel om die stomme gedachten minder groot te maken! Hoe meer positieve emoties je voelt, hoe minder de negatieve emoties worden.

Negatieve emoties zullen er wel altijd blijven, want dat hoort nou eenmaal bij het leven. Maar door ook te focussen op positieve dingen, hoe klein soms ook, voel je je uiteindelijk een stuk fijner.

Wat gaat er bij jou (nog steeds) wél goed? Laat het weten in de reacties.

TIP: Schrijf iedere dag 3 dingen in je notities op je telefoon die goed/leuk/fijn waren aan vandaag.

Reacties (0)

📄 Laat een reactie achter!

Herken jij je in dit verhaal, heb je een goeie tip of wil je iets delen? We horen het graag!

Relevante blogs of vlogs

Gedichtje over de pijn van een scheiding
Gedichtje over de pijn van een scheiding
Mijn oudersGedachten en gevoelens

📖 Gedichtje over de pijn van een scheiding

Dit gedichtje is geschreven door een kind met gescheiden ouders en gestuurd in de chat met zijn of haar Buddy.

Alweer 4 jaar terug
Dat de woorden 'we gaan scheiden' mijn hart brak..
Niks is nu meer hetzelfde als toen
Waar ik nu niks meer aan kan doen..


Soms denk ik dat ik het oude mis
Maar misschien is dat waar ik mij in vergis
Niet meer beide ouders in beeld
Alles is nu anders...


Geen compleet gezin meer..
Wanneer was de laatste keer?
Je anders voelen omdat je 1 ouder niet ziet


Soms doet het je nog pijn..
Vroeger was alles nog zo fijn..
Nooit meer met z'n allen..
De puzzel is niet meer heel
Net als brood zonder meel


Had ik dit kunnen voorkomen?
Is het mijn schuld?
Zijn dagelijkse vragen..
Die ik voor altijd zal dragen
Het is beter zo.. maar waarom doet het nog zoveel pijn??

15-10-2024

Verhaal lezen
Groningen
Groningen
Steun

📖 Groningen

NETWERKVERSTERKEND WERKEN

Ik ben Sierd-Jan Jongsma, projectleider bij directie Maatschappelijke Ontwikkeling van gemeente Groningen.


Hoe is de ondersteuning voor kinderen en gezinnen bij scheiding binnen jullie gemeente georganiseerd?

Sinds een aantal jaren zetten we door middel van een actieplan in op een divers aanbod, van laagdrempelig en collectief tot individueel en specialistisch. Denk aan (online) Ouderbijeenkomsten, KIES-groepen, scheidingsbuddy’s, maar ook de inzet van Gezinsadvocaten. 

Waarom vindt jullie gemeente het belangrijk om aandacht te hebben voor kinderen en jongeren bij scheiding?

De gemeente Groningen wil dat alle jeugdigen zo kansrijk, gezond en veilig mogelijk opgroeien en we weten dat scheidingsproblematiek hier een negatieve invloed op heeft. We hopen met een breed aanbod zoveel mogelijk kinderen en jongeren in deze situatie tijdig en passend te kunnen ondersteunen. Daarnaast zien we ook een sterke samenhang tussen complexe scheidingen en de inzet van jeugdhulp. We hopen met een preventieve aanpak gericht op ouders, hun netwerk en professionals ervoor te zorgen dat minder kinderen jeugdhulp nodig hebben ten gevolge van een scheiding.

Hoe speelt informele steun een rol in jullie scheidingsaanpak? 

We geloven als gemeente in de kracht van netwerkversterkend werken. Daarom werken we ook ten aanzien van scheidingen samen met vrijwilligersorganisaties. Wij proberen het netwerk rondom ouders in een scheiding bewust te maken van de rol die zij kunnen vervullen en hen hierbij indien van toepassing te ondersteunen.   

Hoe ervaren jullie het gebruik van het aanbod van Villa Pinedo? 

We proberen in onze aanpak zo goed mogelijk aandacht te hebben voor het kindperspectief dus de samenwerking met Villa Pinedo past daar perfect in. Zowel wat betreft actief aanbod voor kinderen door middel van het Buddysysteem als acties voor bewustwording bij ouders en professionals.

Daarnaast zijn we er trots op dat veel Groningse vrijwilligers hun steentje bijdragen aan Villa Pinedo. 

Jullie zijn gestart met de samenwerking met Villa Pinedo als individuele gemeente en hebben deze later opgeschaald naar regionaal niveau. Wat was voor jullie de aanleiding om deze stap te zetten en wat zien jullie als de meerwaarde van regionaal samenwerken rond scheiding?

We werken onder de noemer Scheidingsplatform Groningen ook regionaal samen op het thema (complexe) scheidingen. Zo hebben we een regionaal DigiPlein www.scheideningroningen.nl met informatievoorziening aan inwoners en een Scheidingsadviesteam als vraagbaak voor andere professionals. We proberen ook bij deze initiatieven het kindperspectief nadrukkelijk naar voren te brengen, zodat het helpt dat alle gemeenten in onze regio actief met Villa Pinedo samenwerken. Daarmee sluiten regionaal en lokaal aanbod zo goed mogelijk op elkaar aan. 

Wat zou je willen meegeven aan gemeenten die overwegen om met Villa Pinedo samen te werken?

Iedere keer dat we een bijeenkomst organiseren met professionals, maken de verhalen van jongeren van heel veel indruk. Ook bij mijzelf. Ik raad iedere gemeente en organisatie die inzet op het thema scheidingen aan deze sessies frequent te organiseren. 

06-03-2026

Informatie lezen
Rechtszaak breekt mijn leven in twee
Rechtszaak breekt mijn leven in twee
Mijn oudersRechtenRuzie

📖 Rechtszaak breekt mijn leven in twee

De grootste impact van de scheiding van mijn ouders kwam in ons gezin niet op het moment dat mijn ouders uit elkaar gingen. Er veranderde wel veel natuurlijk. Zo gingen we in twee huizen wonen en kwam er een omgangsregeling. Maar de heftigste periode volgde een paar jaar later, ik was 7 jaar oud. Mijn moeder had een nieuwe partner gevonden, en ze wilden samen gaan wonen als één groot samengesteld gezin. Dit betekende dat mijn moeder met ons zou gaan verhuizen, 60 kilometer verderop. Er kwam een rechtszaak tussen mijn ouders, die een grote rol heeft gespeeld in mijn jeugd.

Het gaat voor mij niet om wat er precies is besproken in de rechtszaak, of wie hem heeft gestart. Maar door de rechtszaak kwamen mijn ouders, voor mijn gevoel, recht tegenover elkaar te staan. Ineens was er een ‘team mama’ en een ‘team papa’. Terwijl ik helemaal niet wilde kiezen.

Er kwamen advocaten bij kijken, en beiden dachten dat zij gelijk hadden en dat wij aan hun kant stonden. Ze kwamen ineens niet meer bij elkaar over de vloer. Als het regende mocht de ander niet binnen wachten, maar moest die buiten op de stoep voor de deur blijven staan. Het contact verliep alleen nog maar via de mail of aan de deur en er leek niets meer mogelijk om daarvan af te wijken. 

Het contact verslechterde juist nog veel meer tussen mijn ouders. Ruzies aan de deur, geen flexibiliteit om afspraken (licht) te wijzigen, omdat dat voor ons, de kinderen beter uitkwam.Het voelde voor mij alsof mijn leven letterlijk in tweeën brak. Mijn leven bij mama, met het nieuwe samengestelde gezin, school, zwemmen en dansen. En mijn leven bij papa, met zijn familie, scouting en ons oude dorp. Ik voelde me in die tijd heel verdrietig en onbegrepen. Ik wilde vooral dat ze gewoon met elkaar op konden schieten, dat we samen mijn verjaardag konden vieren en dat ik met vriendinnen kon afspreken,  ook al was het toevallig ‘bij de ander’. Ik zag het verdriet ook bij familie en vrienden die ineens gedwongen waren een kant te kiezen, terwijl ze dat niet wilden. En ik zag de vermoeidheid bij mijn ouders, die dit allemaal met zich meebracht.

Dus ik deed mij aan beide kanten maar voor alsof ik het met die ouder eens was, alsof ik die kant had gekozen. Als ze aannames maakten, zoals ‘Jij had zeker nooit willen verhuizen’, of ‘Je hebt het hier toch heel erg naar je zin’, dan knikte ik maar mee. Ik durfde nergens meer tegenin te gaan en wilde vooral alles goed doen, zodat ze mij leuk zouden blijven vinden en ik geen last zou zijn. Een patroon dat bleef voor jaren. Ik raakte mijn eigen grenzen en wensen kwijt, wilde alleen maar zorgen dat niemand last van mij had en ik deed wat iedereen van mij verwachtte. En dat allemaal naar aanleiding van een rechtszaak tussen mijn ouders.

De rechtszaak is inmiddels zo’n 17 jaar geleden, en inmiddels hebben mijn ouders weer goed contact, en zijn ze er samen op belangrijke momenten voor mij. Ik heb door de jaren heen veel over mijzelf geleerd, en merk de laatste jaren (waarbij uit huis gaan ook erg heeft geholpen) dat ik écht weer voor mijzelf kan kiezen. Ik weet weer wat ik wil, en hoe. En als iemand mij niet leuk vindt, is dat ook helemaal oké. Het komt dus uiteindelijk goed, maar de rechtszaak (en daarmee de scheiding) heeft wel mijn leven gevormd en de sporen zijn nog steeds te vinden.

26-09-2024

Verhaal lezen
Aan alle volwassenen in ons leven
FamilieGedachten en gevoelensSteunopa oma oom tante neef nicht buurman buurvrouw vriend vriendin kant kiezen onpartijdig steun helpen volwassenen advies slecht praten familie

📖 Aan alle volwassenen in ons leven

Deze brief is voor alle opa’s, oma’s, tantes, ooms, neven, nichten, buren en vrienden. Je kunt de brief aan hen geven om ze te laten weten hoe jij je voelt en hoe zij je kunnen helpen.

Bekijk brief