Hoi! ik ben marit en ik heb een probleem, bij mijn vader woon ik op een boerderij en bij mijn moeder niet want mijn moeder is gescheiden omdat ze de boerderij haatte maar ook de rest van haar familie kant haatte het terwijl ik het heel leuk vind. Dus daarom gedraag ik me bij mijn moeder heel anders dan bij mijn vader en ik weet niet hoe ik dat op kan lossen. Kan iemand me helpen?

ik was 7 toen ik het hoorde. ik moest toen huilen langer dan een uur. :'( :'( :'( ik ben nu 8 en ik ben soms ook nog verdrietig soms wat meer dan de andere keer.

Heyyy lieve mensen op Villa Pinedo, Mijn vader heeft sinds iets meer dan 1 jaar een vriendin. Ze heeft 2 zoons, de oudste is een paar maanden ouder dan mij, de jongste een paar maanden jonger dan mijn zusje, das wel chill dat ze ongeveer even oud zijn. Door mijn ouders huwelijk (nauwelijks echte liefde en vreemdgaan) heb ik met alles wat over mijn vaders vriendin en haar zoons te maken heeft dubbele gevoelens erover. Ik ben echt blij dat hij eindelijk een serieuze relatie heeft, helaas is het lange afstands relatie en is zij en haar zoons niet gelovig en mijn vaders familie en mijn moeders familie compleet christelijk. Dat vind ik best rot, dat hij geen christelijke vriendin gevonden heeft, want dat zal toch moeilijkheden met mijn moeder en familieleden opleveren,ook vind ik het rot dat ze

Mijn ouders zijn al 30 jaar getrouwd, alleen de laatste tijd gaat het de slechte kant op. Vorig jaar kwamen we erachter dat mijn vader vreemdging. Dit was hartbrekend voor mijn moeder zus en ik. Een man waar je naar opkijkt, er razen zoveel emoties door je heen maar voornamelijk teleurstelling. We besloten gezamenlijk hem nog 1 kans te geven. Ik heb altijd een goede band gehad met mijn vader. Vanaf dat moment is het nooit meer hersteld, ik gedraag me normaal, maar het doet ontzettend veel pijn als ik naar hem kijk. Mijn moeder heeft het erg moeilijk om het te verwerken. Maar we zijn nu al een jaar verder op een moment moet je het kunnen laten rusten, of je moet er een punt achter zetten. Op het moment voelt m’n moeder zich niet meer gehoord door mij en m’n zus. Alleen na een jaar lang geze

Ik voel me absoluut niet meer thuis bij m'n vader. Het is vies en er wordt niet schoongemaakt en het is super rommelig en hij ruimt zelf helemaal niks op. Daardoor heb ik laatst gescheurde enkelbanden gehad omdat ik was gevallen over de spullen van hem. Ik heb een knal roze kamer (de muren) en super lelijke meubels. ik ben ondertussen 13 en ik wil gewoon niemand in me kamer hebben. we hebben ook een kat en hij is echt een van me beste maatjes ik wil hem echt niet kwijt raken. Maar er gebeuren super veel nare dingen die ik niemand gun. het doet ook zoveel pijn om te zien dat het me zusje en broertje echt raakt als me vader hun wat doet of als hij mij wat doet. Me moeder weet wat er gebeurd. Ik moet natuurlijk hulp zoeken met een professional en die kan mij helpen met het proces van niet mee

hoi, mijn moeder heeft sinds de scheiding van mijn ouders heel veel gelogen over van alles. En ik ben mijn vertrouwen in haar helemaal verloren, ik weet ook niet of ik dat wel kan, haar weer vertrouwen. Ze behandelt mij als een volwassene en zegt soms ook wel dingen die niet leuk zijn. Maar mijn moeder is zo'n type die als er ruzie is geweest ze de volgende dag gewoon weer doodgewoon doet, zonder iets uit te praten. Wat moet ik doen want ik wil niet met mijn moeder praten maar ze praat wel de hele tijd tegen mij?

Mijn ouders zijn gescheiden sinds ik 5 ben, en afgelopen zomer zijn mijn moeder en stiefvader ook gescheiden. Ik heb een vriend sinds 2 jaar, en ik merk dat ik sinds die scheiding meer moeite heb met het zien van 'hun famillie' even stom gezegd (zijn ouders zijn bij elkaar). Ik ben vrij jaloers op hun gezinsleven, ze gaan leuke dagjes weg en hij gaat met zijn zusje regelmatig samen leuke dingen doen, iets wat ik met mijn broertjes niet heb. Ik weet niet zo goed hoe ik hier mee moet omgaan, omdat ik nooit het 'papa mama' gevoel heb gehad. Heeft iemand hier tips voor?