Wat helpt tegen gescheiden ouders om het makkelijker te maken?

2 jaar geleden moest ik van mijn zusje horen dat papa en mama gingen scheiden . Ik had het echt helemaal niet zien aankomen . Mijn vader wou het helemaal niet en daarom hebben we een jaar een vechtscheiding gehad. We zijn nu dus ongeveer 2,5 jaar verder en mijn ouders scheiding is nog steeds niet rond . Wel zijn ze nu aan het afwisselen . Mijn zusje en ik wonen thuis en mama is er de ene helft van de week en papa de andere . Dit is nu ongeveer een jaar . Maar er lopen nu nog steeds rechtszaken . Papa en mama kwamen er niet uit met een mediator over het huis en nu heeft mijn vader een rechtszaak aangespannen tegen mijn moeder . Papa is werkloos al 10 jaar . Heb ook heel veel loyaliteit naar papa en mama dus vind dat heel lastig . Dit heeft er bij mij voor gezorgd dat ik zoveel stress had en een burn-out heb gekregen . De psycholoog vindt het belangrijk dat ik met papa en mama makkelijker moet gaan praten zonder constant alle ruzies thuis . Daarom heeft ze ons laten starten met gezinstherapie . Afgelopen dinsdag was het eerste gesprek en papa en mama waren er allebei . Toen werd gevraagd aan papa of hij mijn moeder kon omschrijven en hij zei letterlijk dat hij dat niet kon. Ik voelde zoveel haat van mijn vaders kant. Ik weet dat ze er allebei zijn voor mijn herstel van de burn-out ,Maat ik wer er heel verdrietig door thuis en vertelde het mama en die moest er ook om huilen. Ik vind het heel erg voor mama, ookal vind ik het zelf echt super verdrietig . Hoe kan ik hiermee omgaan?

Ik moet waarschijnlijk een jeudcoach, maar mijn ouders kunnen het niet eens worden over of het wel of niet moet en als ik ja zeg stel ik de ene teleur en als ik nee zeg doe ik de andere weer teleur:( Tips?

ik denk er te veel over na wat moet ik doen?

Hoi, ik ben Annelot en ik ben 17 jaar oud. Ik heb een enorme frustratie. Ik woon nu bij mijn vader en ik wordt binnen kort 18 en dan mag ik zelf gaan beslissen of ik bij Mijn vader blijf wonen of dat ik bij mijn moeder ga wonen ( wat ik heel graag zelf wil ) nu heeft mijn vader gezegt dat als ik de beslissing maak om bij mijn moeder en ik gaan wonen dat ik nooit meer terug bij mijn vader mag gaan wonen. Ik voel me hier heel verdrietig over. Het voelt alsof ik gemanipuleerd wordt om bij hem te blijven wonen. Wat kan ik doen? Want ik wil al zo lang bij mijn moeder kunnen wonen.

Komt het door mij?

Mijn vader heeft een zware vorm van autisme. Ik kan me ook niet herinneren dat mijn ouders daardoor ooit geen ruzie hadden. Mijn broertje(9) heeft waarschijnlijk ook autisme en ik ben hoogbegaafd. Misschien is er wel iemand die weet dat dat geen goede combinatie is. Mijn moeder is nou al anderhalf jaar longcovid en is in de tussentijd nog in een auto-ongeluk terecht gekomen en nog een keer besmet. Mijn ouders zeggen dat ze nog wel van elkaar houden, maar ze gaan nou wel scheiden, omdat dat beter is volgens hen. Mijn vader slaapt nou al een paar jaar drie nachten in de week bij mijn grootouders. Het gevoel van scheiden voelt zo anders en heftiger dan dat het over een paar jaar zal zijn. Mijn broertje heeft dus ook vaak uitbarstingen waar ik ook al slecht tegen kan. Zodra ik met mijn moeder ben, zeurt zij over dingen die mijn vader heeft gedaan(goed bedoeld) en andersom is het precies hetzelfde. Omdat ik hoogbegaafd ben, is het voor mij ook veel lastiger om vrienden te maken, dus heb ik in mijn omgeving niemand waarbij ik mijn verdriet en vragen over hoe het later zal zijn, kwijt kan. Ik heb altijd het gevoel al gehad dat niemand mij snapt, en daarom heb ik het gevoel dat ik alles alleen moet doen. Ook komt daar de boosheid van mijn broertje over mijn ouders ook nog bovenop. Ik zit nu in de eerste klas en op school heb ik 1 vriendin, maar die vertrouw ik voor dit ook niet goed genoeg. Ik heb 1 andere hoogbegaafde vriendin, maar die zie ik bijna nooit, omdat zij altijd druk is

Ik heb gescheiden ouders, mijn vader heeft niet zoveel geld en mijn moeder een hele boel. Omdat mijn vader vaak niet belasting kan betalen wilt mijn moeder niet dat ik daar ga wonen. Ze is erg streng en schreeuwt elke dag naar me. Soms schopt ze mijn stoel omver en een paar keer had ze me van achteren geschopt. Ik weet echt niet wat ik moet doen. Bij deze situatie moet ik de helft van de week naar mijn vader en de andere helft bij mijn moeder. Mijn moeder wilt dat ik elke dag naar haar huis ga om piano te spelen en 2 uur te leren, als ik dat niet doe gaat ze voor 2 jaar in Amsterdam wonen en daarna gaat ze naar China. Mijn vader kan de kosten niet betalen voor pianoles dus had mijn moeder dat gedaan màár mijn vader moest het terugbetalen anders mag hij nergens meer naartoe met mij. Ik moest dit even zeggen want ik weet echt niet wat in hel ik moet doen.

Ik ben lieke ben 14 jaar, en ik heb op jonge leeftijd mijn vader verloren aan een acute hartstilstand. Hierna kreeg mijn moeder een nieuwe vriend die 8 jaar lang als een vader heeft gevoeld tot vorig jaar november. Toen zijn mijn moeder en stiefvader gaan scheiden en zit ik nu echt heel slecht in mn vel en heb ik het gevoel dat ik in 9 jaar tijd 2 vaders verlies.

Hi! Mijn ouders zijn al uit elkaar sinds mijn 2de, ik ben nu 15. Ondanks dat het al lang geleden is, heb ik er nog steeds veel moeite mee. Ik ben enigs kind en hierdoor voel ik me vaak alleen omdat ik niemand in mijn buurt heb die in precies dezelfde situatie zit. Ook heb ik vaak het gevoel dat als ik iemand het verhaal vertel ze denken dat het heel erg meevalt en dat ik overdrijf. Dit komt omdat het al lang geleden is en mijn ouders, als het moet om dingen te regelen, nog gewoon met elkaar kunnen praten. Ik vind het fijn dat ze dit nog doen, maar toch voel ik nog vaak een soort spanning en voelt het alsof ik het nooit goed doe. Iemand die dit herkent of tips heeft?