mijn ouders zijn gescheiden. Dat is heel, heel erg. Waarom gebeuren dit soort hele erge dingen in mijn leven?

Wat moet je doen als je heel boos bent en je soms gewoon tegen je ouders wil schelden en schreeuwen maar dat je dat echt niet durft te vertellen of te zeggen.oftewel ik zit gewoon met mijn boosheid van binnen wat moet ik doen om die woede uit mijn buik te krijgen?

Eyo Lexi hier! Mijn vader en moeder vechten de hele tijd. Mijn moeder mijn vader maar uitschelden. De b****. Weet eigenlijk ook echt niet hoe ik er mee om moet gaan . Het boeit me niet zoveel want mijn vader en moeder hebben mealtime gehaten. Ik geef eigenlijk geen **** om hun lol, dus snap ook niet waarom ik deze vraag stel. Die *&%$# ouders van tegenwoordig, Sjeesus Christus. **** mijn hele leven, bijna niemand heeft om me, maar ik heb mezelf en wat is genoeg. Mijn moeder is bijna altijd **** erg dronken. Dus *** dat. Godver, waarom gebeurt dit bij mij?! I don’t give a **** anymore. LexDeSadB***

Hoi! Ik heb niet zoveel contact met mijn vader. Mijn ouders zijn gescheiden en ik zie hem soms een paar uurtjes per week. Verder belt hij mij wel een paar keer per week. Mijn vader is vrij snel met zijn nieuwe vrouw getrouwd na de scheiding van mijn ouders. Bij deze bruiloft ben ik niet geweest, omdat ik dit veel te vroeg vond. Met zijn vrouw kan ik het niet heel goed vinden. Ik kom dus ook amper bij hun thuis, ook niet met feestdagen en verjaardagen. Ik woon volledig bij mijn moeder die in het dorp is blijven wonen waar wij ook voor de scheiding woonden. Mijn vader is verhuisd naar een dorp zo'n 60km verderop. Mijn moeder heeft een nieuwe vriend waar ik het wel goed mee kan vinden. Nu was de vader van haar vriend plotseling overleden en waren ik en mijn broertje ook uitgenodigd voor de uitvaart en een herdenking met de familie. Ik vond het wel zo netjes om deze uitnodiging te accepteren. Toen mijn vader hier lucht van kreeg belde hij mij en vroeg mij waarom ik daar heen ging. Toen ik zei dat ik dat wel zo netjes vond om de uitnodiging aan te nemen verweet hij mij dat ik wel vaker voor iets werd uitgenodigd en niet heen ging. Daar bedoelde hij zichzelf mee. Daarna zei hij dat het "keuzes" waren die ik maakte en hing op. Ik ben er niet perse verdrietig om, maar zit hier wel mee. Heeft iemand tips om hier mee om ge gaan of heeft iemand iets vergelijkbaars meegemaakt?

Hoi iedereen ik ben Robin. Mijn ouders hebben nooit ruzie maar nu wel mijn vader schold mijn moeder uit voor eigenwijze drol. Ik ben nu erg boos op mijn vader maar ben een beetje bang voor hem. Mijn. Moeder begrijpt me niet en ik heb geen vrienden waarmee ik kan praten omdat iedereen me raar vindt omdat ik lesbisch ben. Hoe moet ik hier met iemand overpraten als ik niemand heb? Ik heb al een buddy maar die kan niet echt iets voor me doen wat moet ik dan? Liefs Robin

ik ben 15 jaar en had mijn vader de afgelopen 2 jaar niet gesproken. nu spreek ik hem weer maar ik voel me soms een beetje raar als ik bij hem ben... voor hem ben ik nog zijn kleine meisje maar klein meisje ben k niet meer, ik weet niet hoe ik anders over dit geveol kan gaan denken.... iemand tips op ervaring???

Ik weet oprecht niet eens hoe ik dit bericht moet beginnen eigenlijk. De korte samenvatting vooraf: mijn ouders liggen als sinds midden 2020 in scheiding, maar weinig vorderingen tot nu toe ondanks een mediator en advocaten. In de periode ertussen zijn er nog een aantal heftige dingen gebeurd, maar dit slaat toch weer alles. Ik heb een paar weken geleden ontdekt dat mijn vader een affaire heeft met onze getrouwde buurvrouw. Aangezien mijn ouders zelf al 2-3 jaar in scheiding liggen, heb ik niet echt iets te zeggen over hun datingsleven verder (ook al wonen ze nog in 1 huis), maar mijn buurvrouw is gewoon nog getrouwd… en zij hebben twee kinderen, waarvan 1 net zo oud als ik. Mijn moeder heeft altijd al vermoedens gehad, maar ik heb het nog nooit echt gehoord of gezien tot nu dan. Ergens denk ik dat mijn moeder en de buurman dit al met elkaar besproken hebben, etc, maar ik weet niet of ik dit nu moet zeggen tegen hun kinderen. Ik heb echt geen idee wat de f*ck ik nu moet doen lol, iemand een suggestie? Daarbij schijnt t ook dat mn vader gewoon met de buurvrouw naar familiegelegenheden gaat, dus de hele situatie is echt bizar vreemd.

Hi allemaal, Mijn ouders zijn al heel lang uit elkaar. Er is veel gebeurd en ik heb daar altijd al last van maar er was thuis geen ruimte voor mijn gevoel. Sinds ik therapie heb komt alles omhoog en gaat het minder goed met mij. Mijn ouders proberen soms wel te vragen naar hoe het gaat en hoe therapie gaat, maar als ik er iets over zeg probeert mijn vader alleen maar het positieve te zien en mijn moeder begint over zichzelf. Mijn emotionele deurtje voor hen is dicht. Mijn contact met hen wordt steeds oppervlakkiger en het kost me steeds meer energie. Vaak zie ik er zelfs tegenop. Ik heb nog heel veel boosheid. Als ik alleen ben en ik denk over alles na voel ik de boosheid, maar als ik bij hen ben lijkt het alsof de boosheid plots weg is. Eigenlijk zou het er een keer uit moeten, maar ik ben bang om ze te kwetsen en ik ben bang dat ze zullen zeggen dat het allemaal niet waar is wat ik zeg. Hebben jullie ervaring met dat je emotionele deurtje dicht is? En is die nog open gegaan? Hoe? En hebben jullie ervaring met het moeilijk uiten van opgekropte boosheid omdat je bang bent ze te kwetsen? Ik wil eigenlijk niet dat het contact zo oppervlakkig is, maar open zijn lukt niet omdat er dan altijd een reactie op komt waarbij ik me niet gehoord en gezien voel. Iemand tips? Dankjewel alvast! Groetjes Anoniem

ik heb een vraag en daar zit ik heel erg mee en ik wil hier graag antwoord op en me vraag is uhm als ik later groter ben en ik heb een stiefvader of een stiefmoeder en die vindt ik niet fijn om in huis te hebben en me vader of moeder vindt die gene heel lief en ja wat moet ik doen?

Mijn vraag is hoe ik beter kan omgaan met de situatie waar ik nu in zit met m'n vader, ik heb daar hulp bij nodig