hoi ik ben sarosh mijn ouders zijn gescheiden. en mijn moeder is niet goed bezig. want mijn moeder liegt heel veel. en mijn vader daar wil ik blijven maar alleen mijn moeder houd me tegen. omdat ik alleen zaterdag en zondag mag gaan naar mijn vader. en ik mag mijn vader alleen maar 2 keer per week bellen.ik wil alleen bij mijn vader blijven. want mijn moeder maakt me in de war. en als ik bij me vader ben kan ik alles vertellen. daar door raakt me hoofd leeg. en mijn moeder wilt mij ompraten. en mijn zusje die is makkelijk om te praten. ze is super aardig tegen over mij en mijn vader. ik kan echt niet zonder mijn vader. en mijn mobiel wordt telkens afgepakt door mijn moeder. en bij mijn vader mag ik normaal mijn mobiel gebruiken om games te spelen, om mijn familie te bellen om met mijn vrienden te spelen.en mijn moeder die is maar bezig op haar mobiel.en dan zit ik maar op de bank en kijken hoe mijn moeder op haar mobiel zit.en ze heeft geen aandacht voor ons.en ze schreeuwt heel veel. en soms geef ze geen eten aan ons voor het slapen gaan. en mijn zusje die is al een beetje omgepraat. ik probeer haar van daar weg te krijgen en het is nog niet gelukt omdat ze 7jaar is ik maak zorgen om mijn zusje. dus mijn moeder is stom bezig bedankt voor het lezen. hebben jullie nog tips ik ben heel erg bang voor mijn moeder. groetjes sarosh

mijn vader doet net alsof mijn moeder niet bestaat en geeft haar nooit antwoord. hij vraagt het dan aan ons. hij zegt dat hij het niet anders kan en dat het vanzelf went. maar dat is niet zo dit gaat al heel lang zo. ik vin dit niet leuk en mijn zusje ook niet. hij luistert naar niemand.

HALLO, ik ben het meisje van (HIJ KWAM NIET) lees dat verhaal eerst voordat je dit leest....nou mijn vader heeft het ontdekt en hij was heel erg boos enz.....en nu is het al een paar maanden enz..maar die awkardness blijft....skype doet ie niet....appen niet vaak.....maar ik voel me gewoon niet meer op mn gemak met hem....is dit raar?

hoi, mijn ouders zijn al een paar jaar gescheiden. ik heb het er erg moeilijk mee gehad en nu nog steeds... ik heb het idee dat niemand mij begrijpt, ook mijn vriendinnen. iedereen doet er maar zo over alsof het niks is terwijl ik er zelf heel veel last van heb en niet weet wat ik moet doen. mijn ouders zijn in groep 5 gescheiden en sindsdien moest ik eigenlijk alles alleen doen. ik moest het verdriet van mijn ouders aanzien terwijl ik zelf het er ook moeilijk mee had maar ik had het gevoel dat niemand dat begreep en niemand me hielp. papa was altijd werken dus als ik bij hem was was hij nooit thuis daarvoor schaamde ik me best wel erg want bij mijn vriendinnen was er altijd iemand thuis maar als ze dan bij mij kwamen nooit... mama had nog geen werk dus ook geen geld en papa wilde haar niet genoeg geld geven en dat doet hij nu nog steeds niet genoeg daardoor hebben mijn ouders nog steeds veel ruzie en er zijn verschillende rechtszaken daarover. papa wil geen genoeg geld geven en daardoor staat er bijna nooit iets op de kindertekening. daardoor koop ik alles zelf en nu is mijn eigen geld ook op, ik krijg geen zakgeld of kleedgeld want dat durf ik allemaal niet te vragen ik heb zelfs al m'n zomerkleren en schoenen enzo van m'n eigen geld gekocht want ik durf het niet terug te vragen. mama wil het me wel geven maar die kan het niet want ze heeft het geld daar niet voor en dus moet ik het aan papa vragen want die heeft het geld wel aangezien hij zo ongeveer 24/7 werkt. maar telkens al ik of mijn zussen over iets wat we nodig hebben beginnen word hij boos en dan krijgen we ruzie zelfs als er een vriendin bij is en dan schaam ik me echt. papa en mama hebben daar dus ook veel ruzie over en eigenlijk over alles wat ze moeten regelen en dan regelen ze het niet eens goed want nu is het vakantie en het is niet eens goed geregeld wanneer we waar zijn want we zijn nu een nacht langer bij papa en toen werd papa ook weer helemaal boos. ik hou wel van papa hoor maar ik weet niet wat ik dan moet doen want ik durf er niks van te zeggen en mama en m'n zussen zeggen dan altijd dat ik stil ben aan tafel bijvoorbeeld maar ik weet gewoon niet wat ik er over moet zeggen. ik word trouwens ook helemaal gek van spullen mee op en neer nemen ik ben er echt klaar mee elke dag moet ik met 3 of 4 zware tassen op en neer fietsen en dan vergeet ik meestal weer iets en dan kan ik weer op en neer. heeft iemand daar tips voor? ik weet niet of jullie mijn verhaal begrijpen maar ik ben toch blij dat ik het even kwijt ben dus sorry voor het lange verhaal en bedankt voor het lezen!

Hallo alemaal Ik ben Herman en zit soms in moeilijke situaties Mijn ouders zijn gescheiden en ik woon in een pleeggezin Nu heeft mama al een jnieuwe vriend Ik heb een keer in de maand een bezoekmoment met om en om Mijn vader of moeder . Mijn vader woont in borssele en mijn moeder in krabbendijke Ver van elkaar dus! Ik heb vaak ruzie met mijnpleeg ouders, heeft er iemand tips? Groeten jasper

hoi, mijn ouders zijn al een paar jaar gescheiden. ik heb het er erg moeilijk mee gehad en nu nog steeds... ik heb het idee dat niemand mij begrijpt, ook mijn vriendinnen. iedereen doet er maar zo over alsof het niks is terwijl ik er zelf heel veel last van heb en niet weet wat ik moet doen. mijn ouders zijn in groep 5 gescheiden en sindsdien moest ik eigenlijk alles alleen doen. ik moest het verdriet van mijn ouders aanzien terwijl ik zelf het er ook moeilijk mee had maar ik had het gevoel dat niemand dat begreep en niemand me hielp. papa was altijd werken dus als ik bij hem was was hij nooit thuis daarvoor schaamde ik me best wel erg want bij mijn vriendinnen was er altijd iemand thuis maar als ze dan bij mij kwamen nooit... mama had nog geen werk dus ook geen geld en papa wilde haar niet genoeg geld geven en dat doet hij nu nog steeds niet genoeg daardoor hebben mijn ouders nog steeds veel ruzie en er zijn verschillende rechtszaken daarover. papa wil geen genoeg geld geven en daardoor staat er bijna nooit iets op de kinderrekening. daardoor koop ik alles zelf en nu is mijn eigen geld ook op, ik krijg geen zakgeld of kleedgeld want dat durf ik allemaal niet te vragen ik heb zelfs al m'n zomerkleren en schoenen enzo van m'n eigen geld gekocht want ik durf het niet terug te vragen. mama wil het me wel geven maar die kan het niet want ze heeft het geld daar niet voor en dus moet ik het aan papa vragen want die heeft het geld wel aangezien hij zo ongeveer 24/7 werkt. maar telkens al ik of mijn zussen over iets wat we nodig hebben beginnen word hij boos en dan krijgen we ruzie zelfs als er een vriendin bij is en dan schaam ik me echt. papa en mama hebben daar dus ook veel ruzie over en eigenlijk over alles wat ze moeten regelen en dan regelen ze het niet eens goed want nu is het vakantie en het is niet eens goed geregeld wanneer we waar zijn want we zijn nu een nacht langer bij papa en toen werd papa ook weer helemaal boos. ik hou wel van papa hoor maar ik weet niet wat ik dan moet doen want ik durf er niks van te zeggen en mama en m'n zussen zeggen dan altijd dat ik stil ben aan tafel bijvoorbeeld maar ik weet gewoon niet wat ik er over moet zeggen. ik word trouwens ook helemaal gek van spullen mee op en neer nemen ik ben er echt klaar mee elke dag moet ik met 3 of 4 zware tassen op en neer fietsen en dan vergeet ik meestal weer iets en dan kan ik weer op en neer. heeft iemand daar tips voor? ik weet niet of jullie mijn verhaal begrijpen maar ik ben toch blij dat ik het even kwijt ben dus sorry voor het lange verhaal en bedankt voor het lezen!

ik denk dat ik een ruzie kom voorkomen help me ik ben jong en schrijf een reactie terug

mijn ouders zijn gescheiden en ik heb het eerst geheim gehouden voor mijn ouders dat ik er mee zat en ze waren zo blij dat ik er niet zo veel moeiten mee had maar dat heb ik wel en nauw durf ik niet meer naar mijn ouders te gaan. en mijn moeder heeft een nieuwe vriend en die heeft ook 2 kinderen van 12 mijn moeder is ook heel veel bij hun en een van die kinderen komt bi mij op school en mijn vadder heeft het plotseling supper druk maar ik weet niet wat ik moet doen!

haai ik ben Yara en mijn ouders zijn al gescheiden vanaf ik 4Jaar was

mijn ouders zijn nu 1 1/2 jaar gescheiden, veel gedoe nadat mijn vader is vreemdgegaan met een ander na bijna 25 jaar getrouwd te zijn met mijn moeder. mijn vader is ver weg gaan wonen sinds kort (in de buurt van de vrouw waarmee hij is gegaan) en daar heb ik het best moeilijk mee. ik had altijd wel een goede band met hem maar sinds de ontdekking gaat het allemaal op en neer, ik probeer alles om t weer goed te krijgen tussen ons maar word telkens weer dik teleurgesteld.ik was daar een tijdje klaar mee maar heb toch weer contact gezocht omdat ik toch wel wil vertellen hoe het met mij gaat enzo, want met hem kon ik vaak beter praten als met mijn moeder. maar waar zit ik dus nu mee in de knoop? mijn verjaardag komt er bijna aan en tja op de dag zelf met mijn moeders familie vieren en mijn vader zou eerst ook komen.. maar omdat mijn moeder liever niet heeft dat hij langskomt heb ik gebeld om te zeggen dat ik het dan voor mijn moeders kant vier. hij vond het jammer en zei verder niks... ik had wel gehoopt dat hij zou zeggen 'anders gaan we een drankje drinken voor je verjaardag ofzo' ik zie het namelijk niet gebeuren dat zijn familie 1 1/2 uur gaan reizen om op mijn verjaardag te komen. maar ik denk dat ga ik niet voor hem zeggen dat moet hij toch wel zelf begrijpen? blijkbaar niet, na dat korte gesprek met hem aan de telefoon weet ik niet wat ik nu kan doen, omdat ik eigenlijk wel mijn verjaardag met hem ook wil vieren... ik heb hem nu bijna 2 maanden niet gezien en mis hem eigenlijk wel. ik mis hoe hij was en de gesprekken die ik met hem kon hebben soms. wat kan ik doen voor mijn verjaardag? hij moet toch zelf wel op het idee komen om toch nog mijn verjaardag te kunnen vieren, ookal zou het zonder familie zijn en alleen met hem?