Ik zit sinds dat mijn ouders zijn gescheiden in april al niet echt lekker in me vel, na een tijdje ging het wel iets beter omdat ik goed werd geholpen op school. Sinds het nieuwe schooljaar word ik niet meer geholpen op school met de scheiding en weten heel veel docenten ook niet wat er thuis allemaal speelt. Afgelopen week ben ik thuis gebleven omdat het echt niet goed ging met mij. Ik wil heel graag dat docenten weten wat er bij mij thuis speelt en dat ze soms weer even vragen hoe het met me gaat

Ik heb al jaren lang een bepaalde situatie waar mijn ouder ruzie over hebben, in het kort dan maar: het gebeurde bij de eerste kerst dag we gingen naar een restaurant mijn broer was al een beetje verdrietig ik ook maar liet het voor nu niet zien. Wij gingen naar mijn oma haar huis (van mijn vaders kant) ik en mijn oma en tante gingen een touriste route nemen met de auto ondertussen gebeurde er allerei dingen bij mijn oma haar huis, wij kwamen aan het mijn broertje en broer waren in tranen, terwijl wij dus weg waren had mijn zo genaamde stiefzus mijn broer geslagen ( met de vuist) dat was al een situatie 0,5 jaar later was er een gesprek met mij en veilig thuis want mijn tante had veilig thuis ingeschakeld invb de situaitie dat het niet meer veilig was bij mijn vader door mijn “stief moeder” zei had mij na al die gesprekken uitgescholden zoals: - je ziet eruit als een zwerver- (terwijl ik gewoon een joggings broek aan had van haar kind die mijn broer had geslagen 😂) echt dom dus en ook nog meer dingen maar dat is allemaal teveel voor nu eergister hoorde ik van mijn moeder dat mijn vader had gereageerd op het mailtje want mama en ik wouden dat ik voledig bij mijn moeder kwam wonen en dus hij had gereageerd dat dat goed was en eigenlijk helemaal geen contact meer met mij wou. En ik laat al mijn spieren los en val tot de grond huilden tot dat ik een bekertje water bijna kon vullen ik had de hele nacht niet geslapen. Papa als je dit leest waarom doe je me nou zo iets aan? 💔

De vriendin van mijn vader is altijd heel naar: ze moet NIET ketchup van mijn wang likken dat vind ik heel vies. en als ik er iets van zeg word ze boos . ze moet ook NIET me meetrekken, vastpakken, me doordringend aankijken en boos schreeuwen en nog veel meer (dat doet mijn vader ook soms)

Ongeveer 3 weken geleden ben ik samen met mijn broertje (15) uit huis gezet. Mijn stiefvader was enorm boos geworden (hij had een paar dingen stuk gemaakt en veel lopen schreeuwen) nadat ik 1 ding niet had opgeruimd, en eigenlijk wou hij eerst alleen dat we als straf niet meer op vakantie gingen (we zouden de dag erna op vakantie gaan), maar toen was mijn stiefvader zo boos geworden dat hij tegen mij en mijn broertje zeidat we niet meer welkom waren. Ook had hij letterlijk gezegd "lekker bezig Tab, je hebt mijn hele leven verkloot, jullie vakantie verkloot en de relatie van de moeder verkloot". Ik en mijn broertje zijn daarna naar mijn oma gegaan. Mijn moeder ging nog heel veel met mijn stiefvader praten en uiteindelijk na een paar dagen zei hij dat hij spijt had. Ik en mijn broertje wouden alleen niet meer terug. Mijn broertje is echt doodsbang voor hem nu. Mijn moeder wilt niet van hem scheiden, dus nu is mijn moeder vooral bij mijn stiefvader maar wel eet ze een paar keer per week (2/3x) hier bij mijn oma mee, maar ik zie haar amper. Ook was ze ineens een week met mijn stiefvader op vakantie gegaan naar Frankrijk. Ik heb al 4 jaar geen contact meer met mijn vader door zijn drugs gebruik, dus naast mijn oma kan ik nergens terecht. Ik vind het zo raar dat mijn moeder bij hem wilt blijven. Ze wilt wel een huis huren om met mij en mn broertje te wonen, maar dat duurt nog even. Heeft iemand anders iets vergelijkbaars meegemaakt? Of heeft iemand tips? Ik weet het niet meer

Mijn ouders zijn kinderen want ze maaken ruizie maar echt op een kinder manier ze schreeuwen en ze praten niet tegen elkaar en ze verbieden mij veel dingen zoals ik mag niet met me moeder appen en andersom 😰😰

Heyyy lieve mensen op Villa Pinedo, Mijn vader heeft sinds iets meer dan 1 jaar een vriendin. Ze heeft 2 zoons, de oudste is een paar maanden ouder dan mij, de jongste een paar maanden jonger dan mijn zusje, das wel chill dat ze ongeveer even oud zijn. Door mijn ouders huwelijk (nauwelijks echte liefde en vreemdgaan) heb ik met alles wat over mijn vaders vriendin en haar zoons te maken heeft dubbele gevoelens erover. Ik ben echt blij dat hij eindelijk een serieuze relatie heeft, helaas is het lange afstands relatie en is zij en haar zoons niet gelovig en mijn vaders familie en mijn moeders familie compleet christelijk. Dat vind ik best rot, dat hij geen christelijke vriendin gevonden heeft, want dat zal toch moeilijkheden met mijn moeder en familieleden opleveren,ook vind ik het rot dat ze erg van elkaar verschillen mijn vader en zijn vriendin,zij woont in een dorp, en mijn vader in een grote stad,zij heeft haar leven best perfect op de scheiding na,en mn vader echt niet,zij een rijtjeshuis en kan 2 dagen per week vrij hebben en alsnog genoeg verdienen, mijn vader heeft een portiekwoning en heeft geldproblemen,en dan zijn er nog een paar. Daardoor pieker ik vaak en ben bang dat het uitgaat en ze dan uit m'n leven moeten wissen. Dat maakt het lastiger om haar en haar zoons te zien enzo. Heeft iemand tips voor een 2e leuke ontmoeting om te doen als het bijvoorbeeld ongemakkelijk is/wordt en hoe ik met dat piekeren enzo om kan gaan? Liefs van Louèn😊👋

Ik had voor dat mijn ouders gingen scheiden een goede band met mijn vader, maar toen werden al z'n nieuwe vriendinnen belangrijker. Hij heeft een keer het contact verbroken en hij is toen zonder iets te zeggen naar Friesland verhuisd (ik woon vlakbij leiden) en gaf mij de schuld daarvan, maar dat het Ik hem weer vergeven. Ik zie hem daarom nu maar 1x per week omdat het anders te snel gaat voor mij. Laatst wilde hij een afspraak maken met mijn broer voor zijn motor te maken op de dag dat ik bij hem ben. Ik vroeg hem toen ik hem zag, waarom plan je iets op de dag dat ik bij jou ben want we zien elkaar al bijna niet. Hij zei recht in mijn gezicht, dat er belangrijkere dingen zijn dan mij. Hij heeft mij nu zoveel pijn gedaan en volgende week wil ik met hem in gesprek om tijdelijk het contact te verbreken, maar ik weet niet hoe ik dat moet zeggen en ik ben heel erg bang voor zijn reactie. Heeft iemand misschien tips hoe ik dit kan doen of heeft iemand dit ook een keer mee gemaakt?

Ik ben nu 1 week bij mijn vader, woensdag ga ik met mijn moeder naar het museum en donderdag ga ik met papa naar de film. Ik had met mama en papa afgesproken dat ik woensdag avond zou kijken hoe ik mij voel( ik voel mij de laatste tijd niet zo lekker) en of ik dan naar papa ga of nog 1 dag bij mama blijf. Maar omdat de kaartjes voor de film al gekocht zijn, moet ik nu wel gelijk woensdag avond naar papa en ik weet niet of ik daar wel zin in heb. Ik durf niet tegen papa te zeggen dat ik donderdag misschien toch bij mama blijf. Ik ben bang dat hij dan boos wordt. De band met mij en papa is niet volledig, dat komt omdat we meer bij mama zijn, en omdat ik papa's vriendin niet mag. Wat moet ik tegen papa zeggen zonder dat hij boos wordt!??

mijn papa heeft een nieuw lief. soms gaat ze op café met mijn papa. ik zie als ik op papa zijn laptop bezig ben haar berichtjes. Ik weet ook niet hoe ik het nieuwe lief van mijn papa moet noemen omdat ze niet willen dat ik haar stief mama noem. Ik probeer altijd lief tegen haar te doen. Ik durf niet met haar praten maar ik wil eigenlijk gewoon gelukkig zijn . hebbe julie tips

Heyy heeyy ik ben Linde mijn ouders zijn al een jaar en nog iets gescheiden. In juni hadden ze laten weten dat de liefde over was tussen hun, ik voelde het wel aankomen want ze hadden bijna elk weekend ruzie en het was ook niet echt gezellig meer. Snel vond papa een nieuw huis en mama bleef in het ouderlijk huis wonen. Ik ga week om week naar andere ouder eerst voelde het als ik bij papa was op een vakantie. Na een hele korte tijd begonnen ze ook allebei op een datingsite mama vertelde er veel over en papa was een soort gesloten boek daarover, ze vonden allebei een nieuwe partner maar ik weet niet hoe ik het mag noemen want ze wonen nog niet bij ons maar ze zijn er wel 3/4 van de week. Soms is het best ingewikkeld om in zo een korte tijd al 2 nieuwe (gezinnen) te hebben. Mijn wisseldag is er nog steeds maar ik voel mij daar niet zo goed bij elke donderdag moet ik wel wenen omdat ik dan iemand moet achterlaten want vrijdag is de wisseldag het is niet dat ik bij de ene liever ben dan bij de andere maar ik heb gewoon het gevoel dat ik mezelf niet meer kan zijn,geen eigen plek heb, mensen teleur stel,.. Ik kan er ook niet echt over praten want papa is in de scheiding een gesloten boek en mama zegt dat ik mij niet zo mag aanstellen maar ik weet dus daarom gewoon niet meer wat te doen.