Hoi! Ik heb een stiefmoeder die de hele tijd de pik op mij heeft. Telkens als ik naar mijn vader moet, wordt ze boos en chagrijnig tegen mij. Mijn vader doet daaraan mee. Ze doen dit steeds zomaar uit het niets, ik weet niet waarom ze dit doen. Ze gedragen zich dan als een soort kinderen inplaats van volwassenen die mij dan pesten. Het voelt ook echt als pesten. Als ik dan thuis kom word ik boos en moet ik huilen omdat ik er zo agressief en verdrietig van word. Ik durf ook niet tegen mijn vader en stiefmoeder te zeggen dat ik het niet leuk vind, omdat ik nogal verlegen ben. Ik ben dan bang dat ze nog bozer op mij worden. Heeft iemand misschien tips? Geen idee of ik er wat aan heb, maar het is in ieder geval goed bedoeld. Groetjes Anoniem.

---

Hoi ik hoop dat jullie mij kunnen helpen Mijn vader is pas Gelden gescheiden met mijn stiefmoeder Mijn Vader zit al op Lexa enzo maar ik wil geen stiefmoeder meer. Als hij weer een vrouw heeft wil ik die liever niet zien maar ik durf dat dan niet tegen hem te zeggen hebben jullie tips?❤️

ik krijg een stief(vader) binnekort wat moet ik doen help me aub.

Ik heb vaak ruzie met mijn stiefmoedder want ik kwam te laat tuis en ze zeurden uuren lang door en toen wert mijn vader boos en ik voelden me enorm schuldig Wat moet ik nou doen?????

hey, Ik heb eigelijk een probleem en weet niet goed hoe ermee om te gaan. Mijn ouders zijn al 9 jaar gescheiden en mijn stiefmoeder was soms leuk, dan weer niet, hing eigelijk af van periodes. Ik heb een stiefbroer (19) en halfbroer (8). 2 maand geleden ging mijn vader en stiefmoeder op verlof vertrekken, het weekend ervoor zei ik dat ik vanaf maandag bij hun ging blijven (voor op de poezen te letten), waarop ik als antwoord van mijn stiefmoeder kreeg: " u stiefbroer wilt ook eens alleen zijn met zijn lief, kan je niet later komen?" dus zei ik:" oke ik zal dan wel vanaf woensdag tot bij jullie komen". Die woensdag ging ik dus naar mijn vader, mijn vader zegt mij dag, niets speciaals, tot wanneer mijn stiefmoeder naar beneden komt en zegt: "wat doe jij hier, da was toch niet de afspraak !!". op dat moment heb ik gewoon mijn valies terug vastgenomen en ben ik kwaad in mijn auto gestapt zonder iemand nog dag te zeggen. Die avond kreeg ik een berichtje:" Ik weet niet wat ik moet zeggen, ik bel je morgen wel". De andere dag... mijn vader heeft mij niet gebeld hoor... 3 weken geleden had mijn vader gebeld om te vragen wanneer ik nog eens langskwam, veel zin had ik hier niet in, maarja ik ben dan 1 nacht daar blijven slapen, het was een dag vol gênante stiltes en raar qua gedrag, ik was blij dat ik terug bij mijn moeder kon zijn. Toen ik vertrok zei mijn vader:" als je nog eens komt voor je op verlof vertrekt zal ik u nog een cent geven" dat is precies een manier om mij tot bij hun te lokken. Klein detail: ik en mijn stiefbroer studeren nu allebei verder, hij leerkracht lager, ik bedrijfsmanagement. Hij wordt met al zijn taken en opdrachten en ook echt serieus ALLE taken en opdrachten geholpen door zijn moeder (mijn stiefmoeder dus), ik kan niet echt om hulp vragen want ik heb niet veel werkjes voor school. Ik vind dat ZO oneerlijk.. hij heeft maar 1 herexamen en ik heb er 7, hierover voel ik mij dus zo slecht omdat hij constant wordt geholpen en ja ik kan niet eens om hulp vragen. Elke keer met de examens hoop ik zo hard dat hij veel herexamens heeft, maarja :/ Hebben jullie enig idee hoe ik dit moet aanpakken met mijn vader..? groetjes M.

Ik heb zo veel problemen met me stiefmoeder. Waar haalt zij het lef vandaan om mij te proberen op te voeden. Ik mag mijn meeding niet gegeven want daar kan ze niet tegen. Ze heb me zelfs een keer dat mijn vader op vakantie was gecontroleerd, of ik de auto niet mee had. Waar slaat dit op? Maar goed mijn vader heb het dus uit gemaakt met der vorige week. En nu is hij weer bij haar en blijft ook slapen. Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen. Dit zuigt al me energie uit mijn lijf waardoor ik mijn werk en alles niet meer kan vol houden. Waarom kan mijn vader niet bij haar weg blijven. Ik weet dat liefde raar is! Maar kom op me stiefmoeder wil heel graag dat hij haar kant kiest en dat hij mij voor komen links laat liggen! Maar ik heb hem nog zo hard nodig! Als dit zo door gaat dan gaat het niet goed met mij en wil ik niet weten wat er dan gaat gebeuren. Ik kan de strijd met haar niet meer aan gaan om mijn vader!

Beste ouders en kinderen van gescheiden ouders, Helaas ben ik 1 van die 70.000 kinderen met gescheiden ouders. Soms stel je jezelf wel eens voor hoe het is om gescheiden ouders te hebben, maar waarom zou je daar aan denken? Het overkomt je toch niet, denk je bij jezelf. Zo begon het bij mij, en omdat ik het zo anders voor mij zag hoe het zou zijn, deel ik nu mijn verhaal om te vertellen hoe ik er nu in sta. Op de basisschool waren er al veel kinderen met gescheiden ouders, 1 van de weinigen die nog een papa EN mama in 1 huis hadden, was ik. Juist ik dacht altijd (ondanks je de struggles wel ziet); ik zal nooit bij 1 van de 2 wonen, tot ik uit huis ga heb ik 2 ouders onder 1 dak. Was het maar waar! in 2014 krijg je dan toch de woorden (die je, hoop je, niet goed verstaat); papa en mama gaan scheiden... Na 3 keer dezelfde zin te hebben doorgenomen in je hoofd, besef je dat het de woorden zijn die je nooit had willen en durven horen. Ineens is het de realiteit, die je altijd door de vingers hebt bekeken. ; Paar maanden later, de realiteit in de ogen van het kind. Wat heb ik het ongelofelijk onderschat, hoe het is om te leven met gescheiden ouders (en dan staat het nog niet eens zwart op wit op papier). De vertrouwde, veilige en sfeervolle omgeving waar je bent opgevoed door papa EN mama, is ineens weg. Na 18 jaar onder 1 dak te hebben gewoond met beide ouders die dik 17 jaar getrouwd waren, waarin je alles met beide ouders deelt veranderd binnen 1 oogopslag. Nu moet je gaan leren leven met 1 ouder, je bouwt een nieuw bestaan op. Want het huis waarin je bent opgegroeid, is niet meer thuis. Thuis is samen met papa EN mama, een thuis waar al je herrineringen liggen en waarin je 's morgens beide ouders gedag zegt en 's avonds beide ouders een goede nachtrust wenst. ; Paar maanden later, het nieuwe leven met mama alleen. Als ik alles zo typ, is het nogal een levensweg... Terwijl het in de realiteit (fysiek) veel te snel gaat. Ik heb mijn herrineringen aan thuis met papa EN mama achter mij moeten laten, het huis, wat mijn thuis was... Is nu van iemand anders. Nooit had ik verwacht dat, dat deel zo'n impect op mijn leven zou hebben. Maar het is waar heel mijn leven ligt, ik neem het mee in hart en nieren. Dan zit je éindelijk op je plek, ben je deels gewend aan het idee dat je vanaf nu door het leven gaat als een kind met gescheiden ouders en juist dan, komt mama met een nieuwe liefde. Wil ik dat weten? Wil ik dat mee maken? Ik heb geen keus, ook voor mama is er een nieuwe wereld open gegaan. 1 ding is zeker; Je papa blijft je papa en je mama blijft je mama. Wat er ook gebeurt! Dan eindelijk wanneer het mentaal weer rustig is, krijg je opnieuw een tegenslag. 'Thuis verlaten' was al 1 groot ding, maar nu moest ik ook nog eens mijn dorp verlaten. Mijn dorp waar ook deels herrineringen liggen, de vertrouwde omgeving waar je al 18 jaar dag en nacht doorbrengt... Mama wil graag bij haar nieuwe vriend wonen (inmiddels man). Kilometers verderop, je kent het niet en weer zal dit een nieuw begin worden in je leven. (en toch heeft een mens maar 1 leven, waar er veel nieuwe hoofdstukken worden geopend). En weer heb je bijna geen keus, dus laat je leven gaan zoals het gaat. Het proces van gescheiden ouders, de periode waarin je je leven geen andere draai kan geven. De periode waarin je machteloos bent en het moeten laten gaan zoals het gaat. 2016; hoe mijn leven er nu uit ziet. Eindelijk heb ik rust, in mijn lichaam en in mijn hoofd. Ondanks ik met mama bij haar man woon, ja ik weet het. Het klinkt raar, maar ik vind het woord stiefvader niet fijn om uit te spreken. Voor allen zijn daar verschillende meningen over, voor mij is er maar 1 vader, mijn bloed verwant. Maar zoals ik al zei, ondanks dat; is het nu fijn zoals het is. Na veel tranen van binnen en buiten, na stress en een gevoel van alleenheid... Heb ik het gered, en jij die dit leest, gaat het ook redden! Misschien komt het verhaal dramatisch over, dat is absoluut niet mijn intentie. Ik schreef vanuit mijn gevoel, daar gaat het immers om. Wat ik wil mee geven aan de kinderen van gescheiden ouders, of dat nog maar net bekend is of dat het al is gebeurd... Hou je zelf omhoog, hou je zelf sterk en blijf vooral dicht bij jezelf. Als je er niet van houd om te praten (zoals ik), schrijf het gevoel dan van je af. Het allerbelangrijkste in dit proces, ben jij zelf. En onthoud altijd; na regen komt zonneschijn! Veel liefs X

Nou.. ik ben een meisje van 18 jaar.. pas 18 geworden.. Alles ging zo goed tussen mijn vader en ik tot dat hij oppeens een hele "lieve" vriendin kreeg, en een paar jaar later trouwden en zelfs een kind kregen waar ik zielsveel van hou ! Sinds die tijd begon mijn stiefmoeder dingen in mijn vader's hoofd te prenten en hem zoveel mogelijk in haar handen te kunnen krijgen. Zo begon ze mijn vader tegen mij op te zetten en tegen hem liegen dat ik bijvoorbeeld niks deed in het huis. Ik deed wat ik moest doen en mij gevraagt werd. Oke mijn vader werkt elke dag en weet de helft niet eens wat er hier thuis gebeurd.. maar altijd wanneer ik ruzie met mijn stiefmoeder heb wilt hij alleen haar kant horen en legt altijd alle schuld op mij neer.. Wat voor een vader ben je? Ik ben een heel relaxt meisje.. ik rook niet drink niet ben bijna nooit buiten ik doe mijn stinkende best op school.. Ik maak zoveel mee maar ben altijd echt vrolijk, want ik kan nooit lang boos blijven op iets. Mijn vader en mijn moeder hebben mij in het verleden erg veel pijn gedaan door te gaan scheiden.. hij is nooit naar mijn zwemlessen geweest nooit naar mijn diploma uitreiking geweest helemaal niets.. dus ik vind vanuit mijn part dat hij al helemaal niks te zeggen heeft over mij.. Oke anyways, Dus een paar dagen terug hadden mijn vader en ik een grote conflict en hij heeft mij pijn gedaan met wat woorden.. hij zei tegen mij dat ik niks waard ben en dat ik geen ene sh**t ben.. hah wat voor een vader zegt dat nou? iemand die zegt tegen zijn familie dat hij veel van je houd.. Maar dus kort daarna kwam hij met een opmerking van " Jaa de vrouw waar ik nu mee ben is meer waard dan jij". Hmmm oh really? Maar ja Ik ben altijd blij en zie overal het positieve in dingen.. en ookal maak ik al sinds mijn 12e super veel mee, ben ik mijn leven ALTIJD dankbaar aan God ! Ohjaa en mijn stiefmoeder is zwaar christelijk.. maar uit haar eigen mond kwam naar mij toe "Loop naar de hel daar is waar je hoort." en wat doe je dan als ze zoiets zegt? Ik lach dr uit in haar gezicht en zeg :" en jij noemt jezelf christelijk? What goes around comes back around!" Ik weet niet echt of ze engels verstaat xd maar ze komt er zelf wel achter op een dag..

Maar mijn punt op dit is .. Voor de mensen die echt diep in de put zitten, als je naar boven kijkt zie je licht ! Maar als je alleen om je heen kijkt en steeds naar beneden kom je niet echt ver! Want uiteindelijk leef je toch voor jezelf en niet voor je vader of je stiefmoeder of je moeder.. uiteindelijk moet jij je eigen brood op tafel zien te krijgen en later je eigen kinderen zien te voeden en opvoeden ! Ik klink nu heel zelfverzekerd, maar ik ben nog maar net op de helft van mijn put ! En voor de gelovige in ons midden, Altijd bidden want God heeft iets groots voor je! En voor de ongelovige in ons midden, Probeer te bidden want God heeft ook iets groots en moois voor je klaar staan! Ik hoop dat ik jullie misschien heb kunnen motiveren dat wat je ook doet, je het voor je zelf doet en het sowieso niet hardhandig moet aanpakken.. denk altijd 2x na voor je iets doet waar je later spijt van krijgt !!!!

heey allemaal, op 19 juni is het vaderdag. mijn moeder heeft een nieuwe vriend, hij was een oude leraar van vroeger en hij was mijn favoriete leraar. nu is hij mijn stiefvader. ik kan al super goed met hem overweg. maar mijn vader vindt hem natuurlijk super stom. ik wil mijn echte vader dus geen pijn doen, maar vaderdag geld voor mij ook voor mijn stiefvader. wat vinden jullie? moet vaderdag ook voor mijn stiefvader zijn, ook al doet het mijn echte vader pijn? moet ik stiekem iets voor mijn stiefvader doen, of moet ik het gewoon bekendmaken? iemand tips plzzzz? xxx en groetjes ;)

Hoi allemaal, Mijn ouders zijn nu ongeveer 9 jaar uit elkaar. In de eerste jaren na de scheiding ging het eigenlijk nog wel redelijk goed. Mijn moeder kreeg een nieuwe vriend en daar ben ik bij in komen wonen. 1x in de 2 weken ging ik dan een weekend naar mijn vader, dit veranderde toen mijn stiefmoeder kwam. Zei begon steeds meer te bepalen. Het contact tussen mijn moeder en vader verdween, en ik kwam er tussen te zitten terwijl allebei de kanten ruzie hadden. Toen mijn vader trouwde met mijn stiefmoeder, veranderde nog meer. Mijn vader begon steeds meer interrese te tonen en we deden steeds minder leuke dingen samen zoals naar een voetbalwedstrijd of een middag vissen. Nu zijn er de afgelopen weken/maanden heel veel discussie over vanalles. Alles wat ik voorstel is verkeerd. Mijn stiefmoeder regelt dit allemaal, terwijl ik overleg met mijn vader. Als ik hier dan wat over zeg dan is hij het altijd met haar eens.... Heeft iemand een paar tips hoe ik hier mee moet omgaan? Groeten