Ik heb heimwee maar ik weet niet hoe ik er aan kom en hoe het weg gaat hebben jullie misschien tips voor me?

Nouw kijk ik woon bij me vader en ik heb dus gescheiden ouders en ik heb geen contact meer met me moeder maar dat wouw ik zelf dus dat is geen probleem maar me vader die heeft het lastig met geld en hij vind het leven ook niet meer leuk, maar als hij niet meer voor me kan zorgen moet ik dan naar me moeder

Is het raar dat ik nog geen huis sleutel van het huis bij mijn vader heb gekregen als 17 jarige

Ik heb een stiefvader maar weet niet hoe ik hem moet noemen hoe kan ik dat aanpakken

Mama zegt dat ik bij haar wil wonen, maar eigenlijk wil ik bij mijn ouders allebei wonen. Ik zou willen dat het blijft zoals het nu is, dat ik 1 week bij papa woon en 1 week bij mama.

Eyo Lexi hier! Mijn vader en moeder vechten de hele tijd. Mijn moeder mijn vader maar uitschelden. De b****. Weet eigenlijk ook echt niet hoe ik er mee om moet gaan . Het boeit me niet zoveel want mijn vader en moeder hebben mealtime gehaten. Ik geef eigenlijk geen **** om hun lol, dus snap ook niet waarom ik deze vraag stel. Die *&%$# ouders van tegenwoordig, Sjeesus Christus. **** mijn hele leven, bijna niemand heeft om me, maar ik heb mezelf en wat is genoeg. Mijn moeder is bijna altijd **** erg dronken. Dus *** dat. Godver, waarom gebeurt dit bij mij?! I don’t give a **** anymore. LexDeSadB***

Hoi! Ik heb niet zoveel contact met mijn vader. Mijn ouders zijn gescheiden en ik zie hem soms een paar uurtjes per week. Verder belt hij mij wel een paar keer per week. Mijn vader is vrij snel met zijn nieuwe vrouw getrouwd na de scheiding van mijn ouders. Bij deze bruiloft ben ik niet geweest, omdat ik dit veel te vroeg vond. Met zijn vrouw kan ik het niet heel goed vinden. Ik kom dus ook amper bij hun thuis, ook niet met feestdagen en verjaardagen. Ik woon volledig bij mijn moeder die in het dorp is blijven wonen waar wij ook voor de scheiding woonden. Mijn vader is verhuisd naar een dorp zo'n 60km verderop. Mijn moeder heeft een nieuwe vriend waar ik het wel goed mee kan vinden. Nu was de vader van haar vriend plotseling overleden en waren ik en mijn broertje ook uitgenodigd voor de uitvaart en een herdenking met de familie. Ik vond het wel zo netjes om deze uitnodiging te accepteren. Toen mijn vader hier lucht van kreeg belde hij mij en vroeg mij waarom ik daar heen ging. Toen ik zei dat ik dat wel zo netjes vond om de uitnodiging aan te nemen verweet hij mij dat ik wel vaker voor iets werd uitgenodigd en niet heen ging. Daar bedoelde hij zichzelf mee. Daarna zei hij dat het "keuzes" waren die ik maakte en hing op. Ik ben er niet perse verdrietig om, maar zit hier wel mee. Heeft iemand tips om hier mee om ge gaan of heeft iemand iets vergelijkbaars meegemaakt?

Hoi! Ik ben Mirthe, en er is echt heel veel gebeurd in mijn leven. Ik ben vandaag jarig, maar ik ben niet blij… Dat komt omdat mijn ouders gescheiden zijn, mijn moeder geopereerd is en de hele dag op krukken loopt, en mijn kat gisteravond gestorven is. Ik heb te veel aan mijn hoofd en ben bang dat ik een bejaardst heb met veel blije mensen om me heen maar ik zelf niet. Verder huilt mijn moeder de hele dag om onze kat, en ik weet niet goed hoe ik daar mee om moet gaan. Moet ik haar met rust laten, moet ik haar knuffelen, haar vragen of het goe gaat? Ik weet het allemaal niet… help pls, hebben jullie tips? De sad jarige job

Hooi ik studeer en woon in *** en zie mijn ouders niet regelmatig. Ik zou aankomend weekend eindelijk het hele weekend bij mijn moeder zijn. Daar vind ik het heel fijn, want bij haar is het heel gezellig en mama vertroetelt mij en laat mij mijn eigen gang gaan. Bij mijn vader thuis is het heel anders. Hij woont in het huis waar mijn broers en ik zijn opgegroeid, maar dat huis is groot en sinds mijn moeder er weg is heel ongezellig en vies. Papa vindt het moeilijk om dat grote huis schoon te houden in zijn eentje, wat ik snap. Mijn broertje is nu bij mijn vader en daardoor verwacht mijn vader dat als ik naar huis kom, ik dan bij hem ben. Maar ik ben eigenlijk liever bij mijn moeder. Ik vind het heel moeilijk om dat tegen papa te zeggen omdat ik hem niet wil kwetsen en hij doet zo erg zijn best. Hoe gaan jullie hiermee om?

Hoi ik ben noa en ik zit de laatste tijd niet lekker in m’n vel. Ik en mijn moeder hebben heel vaak ruzie. Soms over random dingen. Maar laatst was ik me een beetje aan het irriteren aan mijn broertje hij schopte mij namelijk de hele tijd. Toen gaf ik hem een klap terug want hij luisterde niet naar mij toen ik stop zij (zo’n 10x) hij ging heel dramatisch doen en ging naar m’n moeder die gelijk zei dat ik gek ben in m’n hoofd en als het me hier niet bevalt ik maar bij m’n vader moet gaan wonen. Ik was heel bot tegen haar dat ze later moest huilen. En de volgende dag gaat ** (m’n broertje dus) nog steeds zeuren over een avond daarvoor. Ook wil mijn moeder alleen naar ** luisteren als hij niet de waarheid over iets verteld, later vertel ik de waarheid en dan geloofd ze me niet en krijg ik straf. Im ben er helemaal klaar mee en ik word er ook moe van 🪫. Heeft iemand tip om hier mee om te gaan??? :(. Groetjes noa